Summi renna í stuttum brókum

Sera góður tími í 10ð í dag um hesa søguna hjá Sólrun Michelsen frá 2006, og um eina yrking hjá Róa P frá 1967.  Onkur spurdi, um Rói Patursson var til enn. Tey vistu, at hann hevði skrivað regluna ‘tað lekur millum teori og praksis’. Hvussu vita tey tað? Kanska úr skúlanum. Tann reglan er frá 1985, tað er skjótt ein mansaldur síðani. Eg minnist, tá i ð Rói fekk norðurlandavirðislønina, tað var so fantastiskt, at tað var heilt óveruligt.

At renna og renna í somu foyru og grava hana djýpri og djypri og ikki fáa steðgað er ein mynd, sum veruliga sigur teimum ungu nakað. Tey høvdu fult av góðum hugskotum til tulking, líka frá anoreksi og tvangstankum til eksistensialistiskt einsemi. KOnan, sum skundar sær til sítt átta tíma arbeiði hvønn dag og heim aftur aftaná, og maðurin, sum rennur runt og runt dag og nátt, hava ein hóp í felag. Hvør er hasin maðurin? Er hann ein mynd av einum tanka, tíðini, samfelagstvingsli…? Heitið er ikki so gangandi greitt, hvat so, verða tey køld, eru tey fótbóltspælarar, og hevur tað nakað við cowboybuksurnar hjá konuni at gera? Vit hugsaðu eisini um, um Hundurin hjá Agnari Artúvertin og henda søgan hava nakað í felag?

 

 

 

Super vikuskifti

Frida Sofía kom fríggjakvøld (eitt samdøgur seinkað) og steðgaði til í morgun týsmorgun. Herligt at hava hana, vit gingu í býnum og sótu inni og bundu og drukku te. Hæddarpunktið var máltíðin á Koks í gjárkvøldið. Ikki bara maturin, men útsýnið man! Veðrið var av tí allarfagrasta, mánalýsa og stilt og kalt. Havnin breiddi seg út undir okkum, og Nólsoyggin steig úr havinum framman fyri okkum. Ein breiður mánavegur lýsti okkum leið upp í himmalhválvið. Eg hevði ikki myndatól hjá mær, og kanska gott tað sama. Mítt Canon IXUS 105 hevði aldrin veitt Nólsoynni og ljósautostraduni rættvísi. Maturin var so góður, kjøtið so moyrt, at tú fekst tugt tað við eygunum, tænastan so góð, tíðarhóskandi og høvisk, at – ja orsaka – mann skuldi ikki trúð, mann var í Føroyum. Poul Andrias hjá Elin hjá Sólveig gjørdi eitt top notch jobb. 10 stjørnur av fimm møguligum. Myndirnar eru av onkrum heilt øðrum: einum ostafati, sum eg havi fingið frá Madeleine, brunch í kaffihúsinum og teirra máta at skriva rísalamang, ris a l’amande - og einum blómutyssi, sum eg havi fingið frá mínum fittu starvsfeløgum í kvøld. Eg kann saktans!

 

KOKS

 

turrur fiskur og rís sum hevði konsistens sum taffelkips

turkaður hemari

jákupsskel, jákupsskeljaísur

dunnubitar

ræst og feskt kjøt við

rís við karamelloki v/berjum

Á restaurangini KOKS á Hotel Føroyum er matarlepin ein telduhvølpur. Hvør gestur fær ein I-pad við matarskrá og vínskrá. So ber eisini til at fara á netið at lesa um Føroyar og annað. Sera løgið og modernað.

MANGATAKK!

Ein góður leygardagur

Frida S. er heima ein svipp, og sum tað er stuttligt at hava hana! Vit gingu og dreivaðu í býnum dastið av leygardegnum,jólagøtan, Bringnasgøta, kórsagnur í miðbýnum. Møttu fólki, m.a. Rúnu, sum tit síggja á myndini, hon sá glampandi gott út sum altíð. Ríalamang í miðbýnum, kaffi í SMS, hvat kann mann ynska sær meiri. Sóu framsýningina hjá Janusi á Húsagarði í SMiðjuni, stuttligar myndir, má mann siga, Lisa og Mollis í Sólarrisi og ímillum blómur. Turið S. var við ein part av túrinum, og hana sóu vit aftur um kvøldið, tá ið vit tríggjar fóru til AI konser í Norðurlandahúsinum. Stuttligt at uppliva, eg helt ikki, at tað var so stór ella hugfangandi list, má eg siga, men deiligt at síggja hesi ungu syngja og spæla. Petur Pólsson var góður, Eyðun Nolsøe sang sum hann plagar, einki nýtt har; men tá ið Eydna Skaale, sum var frásøgufólk, spurdi hann um AI arbeiði og støðuna í heiminum, tá krympaðust nokk tær flestu tær í NLH, hann luftaði sínar ringastu fordómar um muslimska mentan og tosaði um slíkt, sum hann ikki hevåi lisið uppá heimanífrá, hevði lært seg máliskuna ‘tað arabiska várið’, men annars einki. Unn Patursson hevur sín egna stíl, og roynir í minni mun enn hinar, sum har vóru, at kopiera Eivør. Ná, vónandi fekk AI eitt sindur av pengum og undirskriftum inn!

So var temunnur á skránni og bindiuppskriftir.

Pílagrímar hittast–og pílagrímar in spe

Eg vil ikki siga at tað var fitt av fólki samankomið, men eg VIL nú siga, at tað var fitt av fólki at koma til myndaframløguna. Vit fingu eisini kaffi og smákakur. Onkur, sum var og lurtaði hevur gingið Jákupsvegin, og fleiri, sum vóru har, ætla sær avgjørt at fara, hava longu verið á fyrireikandi skeiði í Danmark. Á slíkum skeiði  vóru vit ikki, men tað er fínt at vera fyrireikað. Bókin Jákupsvegurin er at fáa í Bókabúðunum fyri 198 kr.

 

Vit høvdu ein lítla framsýning av pílagrímsútgerð, vekir góð minni. Ryggsekkurin, sum á útvegnum var fullur av vónum og spenningi er nú fullur av bóklingum við øllum minnunum.

Framløgudagur–jubiii!

Í morgin 9. des. verður Jákupsvegurin – ferðafrágreiðingin um vallaraferð okkara í Norðurspania løgd fram. Tað verður úti á Landsbókasavninum kl. 5 seinnapartin. Ti, sum lesa bloggin hjá mær, vita longu nógv um ferðina, men kom út á Landsbókasavnið ein túr kortini. Eg vísi myndir frá túrinum.

Breakfast for 18

Forsvav meg í morgun, tó ikki so, at eg fekk ikki stundir at fara  út at sópa kavan av bilinum og koyra út á Landavegin eftir breyði til mítt hástigshold í enskum. Í gjárkvøldið gjørdi eg pannukakudeiggj(amerikanskar) og legði toast saman og setti plátuna í borðið. So í morgun var bara at fáa alt á borðið og baka pannukakurnar og tósta tóstin   Onkur teirra kemur heilt úr Vágum og onkur av Argjum, tað vóru so sera ring koyrilíkindi, so tað var væl, at øll møttu upp uttan ein. Fleiri gingu og leitaðu eftir húsunum, og tá ið tey komu í dyr, vóru tey sum kavamenn á at líta. Eg má viðganga, at eg havi ikki biðið um loyvi at leggja myndirnar út. Tað er ikki heilt kosher, men eg spyrji tey í morgin, og so taki eg myndirnar av aftur, um tað er ein trupulleiki.