Tað var eitt so serstakliga veðurgott summar, og nú vit skriva 26. sept. er regnið komið. Ikki nógv ferðing í ár, vit sóu tó familjuna úr Amerika í august, og Sólrun var heima ein svipp. Heystið er ein hugnalig tíð, og serstakliga í ár, nú ið vit endiliga sleppa til samkomur av ymsum slag.
Herligt at síggja gamlar vinir til hugnaligan døgurða. Elma er eitt menniskja, sum tú verður glað av at práta við, positiv og skjót til látur.
![]() |
Jórunn, Elma og Sólveig |
![]() |
vit rigga væl |


Anna og Hilmar syngja pensionistavísuna; Karin heldur í togunum; Karin, Anna, Oddvá, Nora, Tórði, Pól og Gunnhild. Ikki at gloyma Súsannu Tórgarð, sum setti saman.
Í Perluni í Havn gongur mangt fyri seg. Eg var við børnunum til eina framsýning við vísindagandi. Maðurin var skemtari og gyklari. Alt á enskum, sum ikki var trupult fyri tey yvir 8-10 ára aldur.
Seinasta tiltakið eg havi verið til er vísindavøkan. Hoyrdi 2 1/2 fyrilestur. Um køstaflugur í Koltri, um vandan við Keto kuri og um haturstalu og demokrati... sera áhugavert....
Tað stuttligasta var at síggja Jákup Sverra og at síggja, hvussu fegin tey eru, sum arbeiða har, at tey hava eitt so frálíkt skip.

Tað stuttligasta var at síggja Jákup Sverra og at síggja, hvussu fegin tey eru, sum arbeiða har, at tey hava eitt so frálíkt skip.