Sonja farin

 Nú fingu vit deyðsboðini um Sonju í kvøld 23. apríl

Vit kendust síðani sjeytiárini í Keypmannahavn, tá ið hon og Sigga búðu á Sólbakkanum. Vit høvdu ein bindiklubb tá - GANTESA,  hann er til enn, nú nakað  færri konur enn tá. 

Vit eru í Gulu smiðju og hyggja okkum um

Sonja var eitt sjáldsama positivt menniskja, sjálvt tá ið sjúkan rakti, og hon fekk illa gingið, segði hon, at hon skuldi ikki lata illa at. Og Sonja hevur ikki altíð havt undanvind í lívinum, men hennara ljósa sinni og lívsmót hevur borið hana ígjøgnum.

Tað var serstakt at fara í bindiklubb hjá Sonju. Eitt var, at hon búði í Runavík, so mann skuldi koyra inn í Eysturoynna. Eitt annað var, at hon fann upp á okkurt eyka, okkurt mentanarligt. Hon hevði fingurin á pulsinum, tá ið tað ráddi um mentan, og inni hjá henni vóru bøkur og list. Sonja skipaði fyri, at vit. fóru á framsýning hjá Tummas Jákup Thomsen, vit fóru at vitja Gulu smiðju, og Sonja bjóðaði okkum í CIBO.

"Í gestabók skrivar man bara skemt,

men tað er ikki altíð líka nent."

            Sonja Anelina Gaardlykke

Soleiðis skrivaði Sonja í mína gestabók einaferð, og tað minnir meg á hennara humor og vit. Onkuntíð hevði hon ein tekst við, sum hon vildi lesa upp fyri okkum í bindiklubbinum. Hon hevði góð minni um sína tíð á pedagogseminarium, og hon var væl lýdd millum børnini, har hon arbeiddi.

Kirkjan á Glyvrum var so gott sum fullsett, nú ið Sonja varð borin út. Tað var ein vakur fremstibonkur, har Sigga sat við sínum yndisligu fýra børnum, sanniliga ein vøkur heilsan til Sonju.  Hvíl í friði, kæra Sonja!