Jun 5, 2022

Frálík Vágaferð

Pakkhúsið í Bø

Vit fóru úr Havn um eitt tíðina, koyrdu eftir oyggj, men vit sóu ikki so nógv, tí at summarmjørkin lá yvir oynni. Men vesturi í Vágum var klárt, og bygdin Bøur var føgur at koma til. Vit fingu pláss í erva í Pakkhúsinum, útsýnið er ein uppliving í sær sjálvum. Maturin var góður og tænastan við. Tað er fyrstu ferð, eg eri í hesi matstovu, og vit vóru hepnar at hoyra nakað av søgu húsins, tá ið selskapið í neðra fekk eina frágreiðing frá matstovuvertinum. M.a. at Mikkjal á Ryggi hevði funnið hesa stóru tinnuna og nýtt hana sum sess í skammikrókinum í skúlastovuni.


Nú fóru vit biltúr til Gásadals, har var ferðafólk í bygdini og handilin opin. Vit hugdu inn og fingu eitt prát við harra Hraunfjørð.


Nýtt og gamalt trívist saman

Nú kom høvuðshendingin á túrinum, sum var fyrsta tilelvingin at fara slíka ferð: sjónleikurin Lykkenborg í Miðvági.

Lykkenborg


Tá ið eg síggi myndina av Lykkenborg við 108 rúmum minnist eg yrkingina hjá Gunnari Hoydal, Húsini, sum er um at byggja rúm til tað óperfekta. 

Í so mongum húsum hava vit búð....
.... 
eitt hús úr litum við rúmum til alt tað skeiva og veika og mjúka
Tey eru bara trý fólk á pallinum, hóast nógvar kreftir hava verið við til at seta leikin upp. 





Dánjal á Neystabø, Búi Dam og Kristina Sørensen Ougaard. Tey spæla øll fleiri rollur. Dánjal spælir klaver og floytar og trummar, og ljóðeffektirnar eru ótrúliga neyvar og ofta kløkkandi og ræðandi, og hann leggur eisini rødd til høvuðspersónin. Búi og Kristina hava eitt sera tætt og væl samanspælt samarbeiði. Skiftast um at vera høvuðsleikari og viðleikari. Teirra spæl er sum ein pardansur. Eru serskøltur og yvirlækni ella Pól Jóhannus og ein genta við hárinum í hurlivasa. Skiftini eru so leikandi løtt og henda beint fyri eygunum á okkum. 


Vit fáa søguna hjá Pól Jóhannusi frá barni, um Ebberødgaard og til hann kemur heim aftur. Sterk lýsing av smádronginum, sum ikki klárar seg í skúlanum, og sum verður happaður. Systirin roynir sítt besta, men tað er sera trupult, ja ógjørligt hjá henni at fáa drongin at liva eftir beinum linjum. Frú Bonnevie gjørdi vist ikki sín gerning í nakrari ringari meining, men harragud, sum nógvar familjur í Føroyum liðu undir tí. Smádrongurin skilur ikki danskt, sjálvandi, og hann heldur heilt uppat at tosa, tá ið hann verður sendur á Ebberødgaard, har børn eru sum eru sinke, debil ella idiot....sera rørandi og ræðandi kapittul. Ógvusligar hendingar, sum tey ikki firnast fyri at hava við á pallinum. Stutt síðani hava vit sæð ein annan leik um ein, sum var sendur til Danmarkar einsamallur sum barn Kom bara inn, eg skal ikki gráta.

Krígstíðin er við í leikinum, bæði 2. heimsbardagi, tá ið drongurin veksur til mans og seinni kríggj ymsastaðni í heiminum, sum verða havd sum mótsetningur til tað kreativa, positiva vaksandi húsi við nógvum skeivum rúmum.

Metaforikkurin er lætt fatiligur, t.d. tann beina linjan og lyklatyssið. Sera vakurt at síggja dansaran Kristinu tekna óbeinar linjur, tað er sum ein solodansur, og hennara mimikkur fylgir við, so at vit  síggja, at Pól Jóhannus nýtur at vera í teirri verðini. Kristina spælir sera innlivað alla tíðina, oversygeplejerske á donskum og strong og køld, systirin, sum grætur um beiggjan, sum er forlistur við Nýggjabergi og so sjálvandi Pól Jóhannus, sum er nokso nógv í villreiði.

Deiligur dagur í Vágum.  

May 21, 2022

Mínir klubbar 4

Klubburin 60+ eru vit, sum arbeiddu saman í Hoydølum ein mansaldur. Nú eru 8 ár síðani, eg gavst í Hoysølum, hinar summar nakað fyrr, summar seinni, og onkrar arbeiða enn. Tað er løgið at uppliva, hvussu vit skifta fokus í lívinum. Fyrr tosaðu vit næstan bara um fak, Jette og eg um enskt, Kirsten og eg um føroyskt, Hanne og eg um bókasavn osfr. Og ja Henriettu tosaði eg ikki við um fak :) ...so eina tíð spurdu vit fráfarnu hinar yngru, hvussu gongst nú í skúlanu,m, hvussu roynist leiðslan osfr. Nú tosa vit meira um annað enn skúla, vit ferðast, gera freelance arbeiði og njóta ommubørn. Guðrun var eisini til hugnaløtuna.




Vit plaga at hittast á kaffihúsi eina ferð um mánaðin, herligt at kunna fylgja eitt sindur við í lívinum hjá hvørjari aðrari. Nakrar høvdu avboð henda dagin. Tað er also ikki møtiskylda, tað hava vit lagt afturum.

Gleði meg longu til næstu ferð - tá at hoyra um summarið hjá tykkum!


Í koronutíðini hittust vit onkuntíð úti, sum her í viðarlundini.
Takk fyri vinarlag allar, bæði á neti men serliga í veruliga lívinum.

May 17, 2022

Møðgutúrur 4 - býarskái

Hetta er 4. ferð vit gera ein slíkan býartúr, hinir hava verið til Bergen, Edinburgh og Kracow. Hesaferð fóru vit til Antwerpen, og vit vóru 4 og stundum 5.  

Frida hevði gjørt eina skrá og reitt okkum sengur, so vit kunnu saktans. Túrurin var 7-12 mai, tó fór Lisa heim 10.mai.

Fyrsta kvøldið ótu vit døgurða saman við familjuni hjá FS, og hon hevði gjørt KETO snaks og Keto døgurða, so tað var ordiliga lekkurt.

Vit eru túr í Brussel

Í Brussel sóu vit, dómkirkjuna, Sankta Mikal og sankta Gudula kirkjuna. Síðani miðmála á Grote Markt, og tað veit denn, vóru vit hepnar at ganga okkum fram á eina framsýning um og við Fridu Kahlo. Tað var sokallað "immersion" framsýning, t.e. at tú verður fevnd av framsýningini, liggistólar vóru til áskoðararnar, og myndirnar vóru so stórar, at tær  rukku um um allan veggin, so fluttu tær seg runt eftir øllum veggjunum - sostatt ikki málningar hennara, men eitt show við myndum av myndum og frágreiðing um hennara lív. Rættiliga áhugavert.







Leingi havi eg glett meg til at hoyra og síggja Sarah Millicant, skemtara. Hetta var í einum stórum sjónleikarhúsi í Antwerpen, fyrst fóru vit á HORTA, ein super deilig café beint við. Men skemtið var hvørki so, eg veit ikki, fólk flentu, men eg helt tað var nokso óbúgvið og fjákut. Og vit sótu uppi í gjøgn, vit sóu hana næstan ikki.
Næsta útferð var til Mechelen, ein fínur túrur, har FS vísti okkum sítt bókasavn, og vit fóru á eina framsýning um mannarættindi. Mechelen er ein hugnaligur forstaður til Atnwerpen, súkklubýur og nógvir handlar.








Seinasta kvøldið varð okkum boðin døgurði niðri við havnalagið í Antwerpen, rættiliga posh stað. Gott kjøt og grillað grønmeti.
Ein herligur býarskái komin at enda. 

May 13, 2022

Reyða kross útferð

Sjálvboðin hjá Reyða krossi verða á hvørjum ári boðin á eina útferð við Reyða krossi. Í fjør gekk leiðin vestur í Vágar. Eitt gott høvi at hitta sjálvboðin, sum arbeiða á øðrum økjum ella øðrum støðum enn tú. Vit møttust ferðabúgvin í Stiðjagøtu, veðrið var gott, tveir bussar stóðu klárir, annar teirra fór á keiina eftir nólsoyingunum. Leiðin gekk til Klaksvíkar, vit skuldu vitja Nólsoyar Pouls garðin og Kósavirkið.

Fyrsta stopp var við vágna, har Archibald tók ímóti. Hann greiddi frá húsunum, sum eru bygd eftir máti og tekningum av húsunum hjá Nólsoyar Pouli. Tað lá væl fyri hjá Archibaldi at siga frá, heilt frá NP bleiv føddur í 1766 til hann bleiv burtur í 1807. 

Vit lurta eftir Archibaldi


Elin Heinesen og Marjun Simonsen

Ein forvitnislig søga var um eina uppskriftabók hjá dóttur Nólsoyar Poul, oman fyri sæst hennara autografur, sum hon skrivaði í bókina. Tey hava roynt at brúkt onkrar uppskriftir úr bókini, men tað smakkaði ikki so væl. 

Síðani varð farið í Amarant, sum er góður stuðul hjá Reyða krossi í gerandisdegnum. Har var smurt breyð og kaffi at fáa. Eg setti meg hjá klaksvíksdamunum. Vitjanartænastan í Klaksvík hevur 17 vitjanarvinir, fleiri enn tær brúka í løtuni , men tær ætla at víða virksemið til at røkka út á oyggjarnar eisini. Maria Olsen, samskipari, greiddi frá virkseminum og ynskti okkum vælkomnum. 

Maria Olsen og Gerda Absalonsen



Óluva Klein, Jórun Niclasen, Kristina Lutzen
 
Síðani varð farið á Kósina, har ið Hanus hevði eina framløgu um virksemið hjá JFK. Imponerandi og imponerandi vóru skrivstovuhølini við kongligum postalíni í køkinum. Stjóraskrivstovan hevur eina balkong út ímóti bryggjuni, har bátarnir leggja at.


Ein fínur túrur, men beista kalt í Klaksvík, tá ið vit komu aftur til Havnar skein sólin, vit eru so mikið sunnalaga   :)


May 2, 2022

Fólkafundur í Lítlu Dímun

 Tað eru tvey ár síðani, vit bókaðu pláss á útferð til Lítlu Dímun. Vit fingu at vita, at vit skuldu vera klár at fara hósdag ella leygardag, tá ið veðrið var gott. Men veðrið var ongantíð gott, skeiv ætt, mjørki, vindur...og so korona. Men í dag lukkaðist tað. Vit fingu boð í gjár (28/4), og so máttu vit blaka alt, vit høvdu fyri henda hósdag og fara við Smyrli til Suðuroyar. Vit vóru 8 í ferðalagnum. Veðrið var frálíkt, ikki ein ond. Smyril er eitt deiligt skip, børnini fingu tíðina at ganga við talvi og øðrum.

Alt var sera væl fyriskipað, hvalbingar høvdu stóra manning í eyðkennisbúna, sum var til reiðar at hjálpa og práta allan vegin.


Tyrlutúrurin úr Hvalba tók 5 minuttir, og so vóru vit har á tí legendarisku Lítlu Dímun, har bara seyður og fuglur býr. Fyrst niðan á tað hægsta punktið, síðani á fólkafund. Vit sungu nakrar sangir, og Hamradun sangarin og Uni Debes spældu nakrar sangir.


Røðari var Mercedis, talan var ein hálovan av Føroyalandi og staðfesting av, at vit eiga hetta landið....og so hevur Lítla Dímun fingið brund norðaneftir.  Heini Holm skipaði nøkur ørindi úr Brestis kvæði.

Men veðrið tú, tað helt sær allan dagin. Og tá ið vit komu til Hvalbiar aftur, fingu vit góða súpan.

Áðrenn vit fóru aftur á Krambatanga, fóru vit biltúr í Hvalba, bæði á Norðbergseiði og Fiskieiði. Ein so frálíkur dagur, og vit vóru ikki so seint aftur í Havn.












Menniskjan og náttúran



Apr 24, 2022

SKEIÐ Í LEIKLIST

 



Tað var MÁF, sum skipaði fyri skeiðinum, sum varð hildið á Gjáargarði. Eg og Karin teknaðu okkum, og sum vit kanska væntaðu, vóru vit ellisforsetar. Og eisini vóru tað bara vit báðar og Jón, sum vóru úr Havn hinar 9 vóru úr Klaksvík, Gøtu, Suðuroy  og Runavík. 


Tey bæði, sum hildu skeiðið vóru Jorunn Lullau og Steinar Thorsen. Tey eru norsk, og tað kendist beinanvegin, at tað var ein køn hond, sum leiddi okkum. Tey arbeiða við sjónleiki bæði við vaksnum, eldri og børnum og hava nógvar royndir.

Vit byrjaðu við løttum venjingum, bygdu síðani okkurt improviserað uppí og endaðu so við at spæla smáar leikir.



Sum ein brellbita og dømi, vístu Jorunn og Steinar okkum eitt brot av Romeo og Juliu. Tey greiddu frá arbeiðshátti so hvørt. T.d. sambandi við áskoðarar sum "privat" persónur, sum "frásøgufólk" og í "leikluti". Vit vóru ávikavist Capulet og Montague familjan. Áhugavert at hoyra um interaktivt teatur - hands on, t.e. áskoðari fær eina uppgávu í leikinum, immersion t.e. áskoðari verður tveittur út í tað, fær ikki leiðbeining,  konkret tema t.e. temað verður gjøgnumarbeitt áðrenn leikur byrjar. 

Balkongsenan. Julia er á balkongini og Romeo í runnunum niðanfyri. Hendurnar eru persónarnir. Pallurin er teknaður og kliptur í pappírið.

Venjingar:

1. Finn ein lut her í rúminum, sum tú gert til tín. Hugsavna teg um lutin og greið frá, hví hann er týdningarmikil í tínum lívi. - Fleiri rørandi søgur komu burturúr. Karin greiddi frá, hvussu hugtikin hon var av vatrni í øllum tess formum. Eg hevði valt eitt kertuljós sum mín lut.

2.  Ger eina STILL mynd av hesum tema: a) Órættvísi, b) Einsemi, c) Fá eyga á meg! - Bólkarnir funnu uppá myndir, sum tey vístu í "frystum" myndum. Vit høvdu temað Órættvísi og vit royndu at vísa arbeiðspláss, sum ger kynjamismun.

3.  Set hesa myndina í miðjuna og ger mynd av tí, sum hendir áðrenn og tí, sum hendir aftaná

4. Tak myndarøðina, sum tit gjørdu og ger hana til ein leik, øll skula hava minst eina replikk. Áhoyrararnir skula vera við. - Vit lótu stjóran geva manni lønarhækkan, og kvinnurnar og áskoðararnir (sum vóru ein skúlaflokkur á virkisvitjan) gjørdu mótmælisgongu.

6. Finn eitt stað at krógva teg, ver har í 10-20 sek, funn so eitt nýtt stað.

Eg krógvi meg

7. Finn tað besta fjalistaðið og ver eitt dýr, hugsa um, hvat dýrið ger í holuni, hvussu tað fer inn og út.

8. Arbeiðið 2 og 2. Finni eitt gott stað, gerið ein leik um eitt fólkaslag. Eingi orð. Hvat eta tey, hava tey ritual, dans? - Eg og Dania vóru í inkaríkinum, og vit arbeiddu í veltuni. Áskoðararnir fingu hvøt sítt amboð at arbeiða við. Youtube spældi Bella ciao.

Leygarkvøldið komu øll yvir í Hoygarðin ein túr, eg gjørdi te og bjóðaði karamell, men tey høvdu eisini okkurt gott við sjálvi. So hugnaligt, og eyka stuttligt at Turið og Hallur og børnini knappliga vóru í túninum.

Sunnudagin spældu vit ymsar versiónir av Reyðhettu, eyka stuttligt, at børnini í Hoygarðinum komu at hyggja (tey vóru 7 í tali). Úlvurin í einum leiki lokkaði Reyðhettu at drekka vín, hon fekk kenning. Tá ið vit høvdu spælt 3 ymsar reyðhettur, spældu børnini eina, í teirra leiki lumpaði úlvurin reyðhettu til at fara at spæla eitt nýtt spæl á telefonini, meðan hann rann heim til ommuna og gloypti henni. 

venjing 5: Hugsa um eina mynd frá barndóminum, kanska eitt foto. Bygg myndina upp, tú kanst brúka skeiðsluttatakarar sum statistar.

tvær systrar saman við mostur síni

familjumynd

Karin í Tindhólmi


Eitt sera gevandi vikuskifti, má eg siga.



Apr 20, 2022

Páskir 2022

 Eg fór til Dals langa fríggjadag, við mær komu Magna og Kristina. Tað var hugnaligt og fjálgt at koma inn í Putlhús. Tær settu seg at tekna. Tíverri vóru vit ov seinar til stikkbóltin í skúlatúninum tað kvøldið. Johild er so virkin í felagslívinum, og hon leggur myndir út, so vit fáa fylgt við. Deiligt. Og stikkbóltur varð spældur aftur , og tá vóru Putlhúsbørnini uppií.

tær mála páskaregg

 Leygardagin spældu Magna og Oddbjørg ein stóran part av   degnum, og tað bleiv eisini til eina vitjan á kaffihús á Mølini. Um   kvøldið var filmur og kips v. dypp á slránni. 


 Páskamorgun spurdi Kristina, er tað í dag vit skula í pen klæðir?   Og tá ið tær komu av loftinum, vóru tær so fínar og penar. Men   nú fór Magna í aktión, hon fekk Kristinu at leggja putlispæl,   meðan páskaharan gjørdi síni loyniting. Og píkasjey, tá ið   Kristina kom í køkin, vóru øll páskareggini burtur og bara ein   seðil um, at hon skuldi leita. Og so var eggjaveiða í gongd,   Magna er fínur pedagogur, tá ið hon tímir. 




eggjaveiða

Páskadagur er hátíðardagur, og í ár var eyka hátíðarligt, tí at barnadópur var í Dals kirkju. So festligt. Messudagur var, og tað var hent, at vit fingu skránna í hondina. Og so var tað barnið, og tavadenn bleiv Eyðbjørg, mín gamla vinkona, uppkallað, Eyðbjørg Hergeirsdóttir Nolsøe eitur gentan. Tað var frálíkt at síggja hesi ungu vøkru fólkini fylgja gomlum siðum og skikki í Dals kirkju. Sólfríð hevur lagt hesa myndina á FB, so eg vænti, hon hevur einki ímóti, at eg brúki hana.

Seinnapartin hátíðarhildu tey barnadópin í Eiriksgarði við einum góðum drekkamunni. Øll tey hjá Sjúrði og Eyðbjørg vóru til staðar. Eyðbjørg fortaldi mær, at nú eru ommubørnini 15 í tali, og hon er langomma. Stikk denn.


megin sterk er í tínum gula horni..

Ein stór uppliving er eftir at siga frá: 2. páskadag lokkaði Turið meg við sær og børnunum at ganga úr Húsavík til Skálavíkar. Vit gingu yvir heiðina, eftir vørðunum. Tað er ein lættur túrur, vit brúktu 5 korter, og eg gangi ikki skjótt. Í Skálavík vitjaðu vit minnisvarðan yvir sjólatnar, og ein undrast og virðing vekist í barmi at síggja hesi nøvn og hugsa um hesar lagnur. 11 menn sjólótust 24. feb. 1878 í Suðuroyarfirði.  Má hava verið ein dyggur smeitur fyri bygdina. 



Í Skálavík fóru vit á kaffihús. Har er so hugnaligt og flott, og so er tað eisini sum eitt museum.


Tað vóru tíðir !! :)