Turið S fylllir 80

Góða Turið, haldi, eg tosi fyri øll í familjuni, tá ið eg sigi, at vit eru takksom. Takksom fyri at tú hevur umsitið og umsitur okkara familjuarv so fyrimyndarliga. Her hugsi eg um 1. garðin hjá mammu, sum stendur í blóma á hvørjum ári, sjálvt um tað er eitt dekans stríð 2. Forlagið hjá mammu "Ungu Føroyar", sum hevur livað og trivist, síðani tú tók hond um tað. Tað er áhugavert at fylgja við í, hvørjar bøkur tú gevur út. Tað eru tey ungu, ið leita til tín, vónríkir debutantar sum Nancy Sunadóttir og Danial Viðoy. Og bókin Ver tú! hóskar so væl í tína rúmsáttu lívsáskoðan. 3. sjálvandi síðst men ikki minst nevna vit tekstirnar hjá pápa í hesum høpi, tú hevur savnað og snikkað og lagt til rættis og útvegað týðingar. Takk góða fyri títt stóra arbeiði, okkum øllum til sóma.

Bókaframløga við Gjógv 2019

Arbeiðið hjá Turið hevur vakt ans ymsa staðni, also í Íslandi og í Amerika. Tað hevði ikki gjørt nakað, um tað eisini vakti ans í Føroyum, men bíða, nú kemur skjótt 3. bind av stórverkinum hjá Turið og Maluni, TÁ verður kanska okkurt ??? 

Leyvoy og vit øll heilsa Turið á tí stóra degnum

Turið hevur fingið íslendska falkaordanin, og The American-Scandinavian Foundation boðaðu herfyri frá nýggjum prísi, sum eitur  Turið Sigurðardóttir Translation Prize, fyri týðing úr íslandskum ella føroyskum til enskt. 

Í Mikladali

á Akureyri

Vit hava verið nógv í "lag" , serstakliga tey síðstu árini, til gongu, á súkklu og í báti og bili. Minniligir eru pílagrímstúrarnir til Santiago og tann eftir hervegnum í Jyllandi. Eisini súkklutúrurin á Gotlandi og biltúrarnir á vestur- og eysturlandinum í Íslandi. Drúgvast eiga vit onkran túr til góðar, sjálvt um hann ikki verður við gongd í dagavís.

á hervegnum

Sóu Notre Dame de Reims

Umborð 1

umborð 2

Sigga kom við til Gjáar, hennara síðsta ferð hagar.

Turið, Turið og Turið ein jóladag

Eisini meðan vit eru heima hava vit felags áhugamál, vit lesa bøkur saman í bókaklubbinum Bókastevi, dansa føroyskan dans og tílíkt.

Turið hevur serliga havt áhuga fyri ungum yrkjarum. Ein teirra er - tó ikki so ungur longur - Tóroddur Poulsen, hon hevur trúliga lisið og ummælt 10 tals bøkur frá hansara hond. Seti her til stuttleikar nakrar søguligar myndir frá einum virðislønarhaldi í Havn.

Ebba og Tóroddur

Eitt afturat skal eg takka fyri, at tú so blídliga fær okkum at føla okkum heima í okkara gamla heimi í Leivsgøta, har hava vit ofta sitið væl. Takk fyri umsorganararbeiði, bæði eftir at mamma var farin, og pápi var einsamallur, og nú ið bróðir er einsamallur.  TAKK!

bindiklubbur í Leivsgøtu

NOREG 2026

Víkingasavnið á Stiklastøðum

Á Stiklastøðum er eitt nýtt víkingamuseum. Fleiri ymisk hús eru at vitja. Tað er eitt sokallaða livandi museum, t.e. har er fólk, sum livir og arbeiðir sum "víkingar". Vit vóru í einari "stugo", stovu og einari stórari víkingahøll. Og vit sóu eina, sum vísti smábørnum, hvussu víkingar bardust og doyðu.

gudamyndir

væl útgjørdur Froyur

heygsettur 

Har er eisini ein  listaframsýning á hvørjum ári, og ársins listarfólk er: Brit Fuglevaag

Fossur. 2026. Sissal, plast og nylon

Frelsunarherurin

Vit báðar sum ferðaðust saman hava báðar eina fortíð í Frelunarherinum, so tað var stuttligt at sleppa á teirra museum og teirra høvuðskvarter í Ensjø í Oslo. Á savninum vísti Marta Maria okkum runt, hon arbeiðir har og er granskari í Frelsensher. Aftaná vísti hon okkum runt í tí spildurnýggja  høvuðssætinum, og tað er STÓRT, sum í  GIGA stórt. 13 hæddir fullar av skrivstovum, sum hava við tey ymsu økini í Frelsensher at gera. Bara so imponerandi, alt sum tey gera á ymsum økjum. Hefti meg eisini við tað einastandandi góða samstavið við kommunurnar. Tað var Sámal Jákup, sum vit kenna frá ungum av, sum bjóðaði sær til at fáa vitjanina í lag, og takk fái hann.

Operahúsið og Munch savnið

Eitt, sum eg fegin vildi síggja, var útsýnið av takinum á Operuni. Og tá ert komin til Munch savnið, so tað er so líkatil. Á Munch savninum sóu vit film um og framsýning hjá Paulu Prego. Hon er út Portugal, kvinnusakskvinna við áhuga fyri valdsnýtslu og -misnýtslu. Eg sá hana fyrstu ferð í Basel (ein bloggur er við hennara myndum) í des. í 2024. Hevði verið spennandi at fingið hesa sýningina til Føroyar.

út eftir Oslofjørðinum

Ekebergparkin

Hetta er ein part við standmyndum eftir ymsi listarfólk, hon er á einum heyggi, og har er eisini restaurant og museum.

Pierre-Auguste Renoir: La grande laveuse 1917

Dali: Grand Venus de Milo aux Tiroirs (1964)

23. juli depilin og
grasrótastandmynd ímillum stjórnarbygningar

Meðan vit leitaðu eftir hesi sjáldsomu standmynd ella installasjón komu vit til 23. juli depilin. Tað var syrgiligt og rørandi at síggja minnisvarðan, tey hava reist har í sama bygningi, sum bumban brast 23.juli 2011. Nøvs og myndir av 77 fólkum, sum lótu lív.

Stjórnarkvartalið er reist av nýggjum og har á flísaløgdum túni er Grasrótainstallasjónin eftir Do Hu Su (2012). Burturfrá sær tað út sum gras, men sum tú kemur nærri sært tú , at tað er fólk, sum kemur upp úr jørðini og trýstir flísarnar upp.

Ólavsøka á Stiklastøðum 2026

 Havi í  mong ár viljað farið til Noregs at halda ólavsøku á Stiklastøðum. Og nú eydnaðist tað ! Vit báðar Malena fóru úr Føroyum 26. juli. Flugu til Oslo og tóku tokið til Tróndheim og annað tok til Verdal og síðani taksabuss til Stiklastaðir.

Vit vóru har um middagsleitið 28. juli, og sjónleikurin (olsok spelet), sum vit skuldu síggja var kl. 19. Har á Stiklastøðum er nógv at síggja: livandi víkingasavn, málningaframsýning, kirkja, skrúðgonga. Á deplinum er eisini fyrilestrarsalur, framsýningar, matstova og útiservering.

Sjónleikurin var eitt upplivilsi, tað er ein útileikur, pláss til 5000 áskoðarar.

Her síggjast áskoðaraplássini

Øgiliga nógv fólk spældu við. Fult av børnum, fleiri hestar og so eisini ung og gomul. Nógv eru amatørar, men høvuðsleikarar og leikstjóri eru professionell. Bilstjórin hjá okkum fortaldi, at kona hansra, sum er rossafólk, hevði verið við í leikinum okkurt árið. Eitt stórt manskór og eitt orkestur v. dirigenti var eisini við. Pallurin var ein grønur heyggjur við einum smølum gólvi fremst, og bæði orkestur og kór vóru undir pallinum, sum innan í heygnum.

Her sæst garðurin á Sul og Torgrimur og konan og abbin, høgrumegin ein hálv Guðrum, fremst kórleiðarin

Árið er 1030, staðið er garðurin Sul, har íð tey eru farin at sláa. Á garðinum búgva bóndin Torgrímur og konan, dóttirin Guðrun og tveir synir og so abbin, sum er blindur. Sum líður á leikin fáa vit at vita, at abbin er heiðin, at bóndin sigur seg vera kristnan, at bóndakonan hevur borið eitt barn út, og at Guðrun hevur sálarligar trupulleikar av hesum útburði, sum so seinni vísir seg at vera eitt barn, Guðrun hevur átt. Guðrun sær útburðir allastaðni, sum troka seg inn á hana (niðagrísur), tað eru smábørn í hvítum kjóla sum koma rennandi berføtt.. Abbin dugir at ugga Guðrun, men tað er við "heidnum vísum" og Guðrun fær eisini frið í sálina, um tey dansa sóldansin. Men ólavur kongur kemur við sínum heri, og hann krevur lýdni og dóp.

abbin og handa gamla kvøða um nornur, sum "mala menn"

Ólavur kongur hin heilagi

Øvrigheitin øll

Ólavur kongur verður ávaraður, at bóndaherurin verður honum ov sterkur, men hann sigur, Gud er við honum. Ólavur hevur ringar dreymar, tað eru børnini í gráum skikkjum, sum koma rennandi og treingja seg um hann. 

Ólavur fær nakrar menn afturat, men teir doypir hann fyrst í einum hópdópi. Og bóndin Torgrímur fer við, men konan er meira ivasom, um hann hevur valt rætta síðu. Áðrenn stríðið skal standa, hartar kongur konuna fyri útburðin, og hann sigur, at ØLL børn, sama hvussu tey síggja út eiga at liva (ein viðmerking til abortkjak). Konan sigar, at einki skil var á barninum, og tað var ikki lívført. Kongur verður lýstur sum Jesus, hann rekur sálarkvølina hjá Guðrun út  við pater noster og abbin fær sjónina aftur.

Tónleikur og kórsangur fylgja søguni, og Guðrun syngur solo. Manskórið syngur "glaðir ríða noregsmenn til Hildarting".

Leikurin endar við , at kongur og allir hansara menn liggja deyðir á vali. Ein rúgva av krossum verða reistir og ein ovurstórur krossur. Jesus myndin verður staðfest.

Vit báðar Malena við Ólavsstyttuna. Sagt varð, at víkingatíðin hóskaði nasistum so væl, at teir elskaðu Stiklastaðir undir krígnum. Men teir tóku styttuna burtur og settu okkurt nasimerki í staðin. Men eftir kríggið varð styttan endurreist.

Fugloy, Svínoy

 (27. juni) Tað er 11. ferð, Símun í Uppistovu skipar fyri Floksmannadegi í Hattarvík. Havi hoyrt nógv um hesa serstøku hending og var so heppin at fáa atgongumerki í føðingardaggávu. Fyrst við bussi úr Havn, so við báti út til Hattarvíkar. Tað var gott at koma upp á land á Trøllagjónni, og har stóð fólk og tók ímóti.

Á Trøllagjónni í Hattarvík

Turið og Árni

Nógv var á skránni og serstakliga nógvur og góður matur. Túrur í hagan, góð løta í kirkjuni við frásøgn og tónleiki, súpan seinnapartin og stórur døgurði um kvøldið. Tað serliga við døgurðanum er sjálvsagt, at kjøtið verður stokt/kókað í nógvar tímar á heitum gróti undir jørð. 

Símun og Turið

Kjøtið verður niðurgrivið

Turið gongur túr Niðri í húsi

Góð minni rísa í huganum

Andrass Sólstein

Hamradun

Tíverri var regn ein stóran part av degnum. Tá ið vit skuldu heim aftur, - eitt sindur framskundað, tí at báturin kom ikki til Hattarvíkar, har ið tað var ókyrt - vórðu vit koyrd yvir á Kirkju, har ið báturin lá útfyri. Men fyrireikararnir taka alt, sum tað kemur, og alt gekk væl. Símun var á lendingini á Kirkju og segði farvæl og hjálpti til.

Ein so fínur túrur, øðrvísi enn túrar flestir. Tað besta var løtan í kirkjuni og døgurðin um kvøldið saman við Hamradun. Eg visti ikki, at mær dámdi so væl modernaða útgávu av kvæðum.  Takk Turið og Hallur fyri ein fínan túr.

við búgvið borð

Fara av Kirkju

(4. juli) Vit fóru út til Svínoyar í føðingardag hjá Óla (60) leygarmorgun, tað var nokso vátt, men hann lovaði turrari veður seinnapartin. Tá ið vit komu á Gamlagarð, fingu vit ávíst seingjarpláss, og síðani var morgunmatur. 

So sera nossligt gistingarhús í Svínoy og vakurt pyntað til føðingardag. 

Tá ið regnið var hildið uppat, fóru vit í kirkjuna har Heri prestur greiddi frá. Aftaná fóru vit túr í bygdini við Óla. Hann vísti okkum fyrst Dropan (Edvard Fuglø 2019), og Óli hevði hugtakandi frágreiðing og tulking av listarverkinum.

Óli greiðir frá "Dropanum" 

"Dropin" eftir Edvard Fuglø

Síðani gingu vit oman ímóti bakkanum, og Óli hugleiddi um Svínoyarbjarna, sum var mammubeiggi Trónd í Gøtu. Óli resiteraði "Hevjið í homrum" eftir JHOD. 

Ein minnisvarði afturat er í Svinoy, hann er til minnis um maningina á Rachel úr Stromnes, sum fórst í Skotavíkini í 1786. 17 lík funnust aftur, og teir menninir liggja grivnir her. Minnisvarðin varð reistur í 2011.

Seinnapartin fingu vit súpan og kaffi og kakur. Blíðskapurin í Svínoy var framúrskarandi. 

Eg gekk ein túr niðan til svimjihylin, sum Petur Takamaso hevur arbeitt so íðin fyri. Og har er sanniliga nossligt.

Um kvøldið var veitsludøgurði, fýrverk og dansur. Óli fekk nýyrktan sang, talur og nógvar hjartaligar heilsanir.

Í Runsival í Svínoynni

hann mangan kampin tók

við træsvørði í høgru hond,

gekk heidningum ímót.

Hømulian veksur væl, 

hon heiðin herur var, 

ja hon fekk síni høggini

og lívið missa skal.

Sunnumorgunin fóru vit aftur við Rituni, fyrst út á Kirkju og síðani Hvannasund. Ein frálíkur túrur í Svínoy.