(UPS! handan yvirskriftin kann vist misskiljast!)
-----------------------
Ein sjóferð man
vera vanligasta myndin av lívinum her um okkara leiðir. Lívsins ferð verður farin saman við
øðrum, øll sigla lívsins hav, men ikki øll hava líka góðan bát. Nú hava vit møguleika at síggja HOLIÐ eftir Elmars Sepkovs og Reinis Suhanovs á Tjóðpallinum.
Tey eru fimm fólk og ein gummibátur við stórum holi. Men áskoðarin sær ikki holið beinanvegin, tað kemur óvart á, at holið er so stórt!
 |
| holið |
Manningin møtir trupulleikum, og vit síggja, at tey hava
ymsar loysnir, alt eftir lyndi og uppfinnsemi. Leikurin verður lýstur sum ein
klovnaleikur, og hann er rættiliga stuttligur. Minnir í støðum um ein teknifilm ella Pantominu. Øll hava ymsar loysnir t.d., tá ið tey skula um eina á/gjógv.
 |
| Tey byggja ein bát, samstarv |
Eitt hæddarpunkt í leikinum er, tá ið vandi hóttir, t.e. tvey kuffert, sum kanska eru vandamikil. Kuffertini vísa seg at vera portrið til ein dreym ella eina veitslu, umboða kanska ein skamt av onkrum "spennandi" evni......í kuffertunum eru óroyndir møguleikar, sum ein kann fáa nógv ella lítð burturúr. Nógvar aðrar stuttligar hendingar eru, sum vit ikki skula taka fram her.
 |
| Inga finnur eina loysn |
Persónar: Tey eru fimm tilsamans. Kristina SH spælir Baibu. Baiba er kenslusom, grætur lætt, men gleðist eisini lætt. Er kanska ikki tann hvassasti knívurin í skuffuni. Hon er so óluksáliga stuttlig, hevur eitt fantastiska talandi andlit. Rannvá spælir Ingu. Inga er eitt sindur uttanfyri, hermir nógv eftir hinum, men kann eisini vála avstað í egnari verð, tað serliga er við Ingu, at hon sigur einki - bara eitt orð - brúkar bara kropsmál.
 |
| Inga í solodansi |
Ommudóttirin hevði ta tulking, at Inga var øðrvísi enn hini, hon var klókari.Hon helt, at Inga kanska var "undercover", tí at hon helt seg fyri seg sjálva og eygleiddi alt. Inga hevði konstruktivar loysnir. Men tey undirmettu hana, tóku lutir úr hondini á henni og fóru við henni sum við einum barni. Tá ið leikurin endar, er tað torført hjá Ingu at sleppa upp í bátin, sum um onkur stýrir henni.
 |
| "Seglini dúkaðu.." |
Kristina SO spælir Sanu, hon er so skilagóð, roynir alla tíðina at greiða frá, hvat tað er, vit síggja. Hon rudddar upp eftir Búa. Hon hevur rættiliga nógvar replikkir, meira álvarslig enn Baiba. Búi er fjórði persónurin, og hann sigur eisini nógv. Tá ið hann tosar, ger hann nógv av at brúka kropsmál at vísa, hvat hann meinar. Hann er mannfólk, og tað er áhugavert sum áskoðari at uppliva, at ein kanska væntar sær meira ella okkurt annað av honum. Annars rættiliga góður líkarættur á pallinum. Ljóðmaðurin Heðin Raymund er partur av manningini, hann er í somu klæðum og hjálmi sum hini. Hann situr í gummibátinum. Tað fantastiska við ljóðinum er, hvussu neyvt tað fylgir hvørjari einast rørslu, ótrúliga væl gjørd "timing". Kropsmálið verður undirstrikað við ljóði.
Eingin tala er í leikinum, ella tað, sum er av orðum, er volapúkk uttan einstøk international orð sum t.d. problem. Tað, sum tey søgdu , var vent til okkara, sum hugdu. Sera lítið ella einki verbalt samskifti var teirra millum. Hvussu tulka vit tað? Samskifti millum menniskju er afturvendandi spurningur alla staðni í lívinum. Tá ið friðarsamráðingar eru, hvat mál verður brúkt, og brúka tey tolk? Og hvørjir staklutir hvørva í týðing? Tá ið keyp og søla fer fram, tá ið familjur enda í arvastríði....altíð er neyðugt at samskifta, og vantandi samskifti kann elva til manga vanlukku.
 |
| Øll í bátinum uttan Inga |
Sum eg skilji, er
hetta ein spildurnýggjur leikur, sum tveir litavar hava gjørt saman við
leikarunum. Tað er hugaligt, at slíkt nýskapandi verk fæst í lag her hjá okkum.
Hann er so langt frá Hans A. Djurhuus og Rasmus Effersøe, sum tað slepst. Mál,
søgugongd, samanhangur – alt er endavent.
No comments:
Post a Comment