Mykines juli 2021

Turið bjóðaði mær við til Mykinesar, vit vóru 4 í ferðalagnum. Turið hevði bókað og orðnað alt. Útferðin var við tyrlu, eitt upplivilsi í sær sjálvum. Og skiparin segði, at ein mjørkaflóki var har úti, so tað var ikki vist, at vit fingu lent. Men, men flókin hvarv og vit lendu í øllum góðum, 10 min.

Húsini vóru eitt hoyggjhús, innrættað til ferðafólk. Eitt rúm, 4 koyggjusengur, tvær kókiplátur og ketil. Einki vesi, men í bygdini er nýtt nossligt alment vesi, so tað var eingin trupulleiki. Veðrið var gott alla tíðina. Vit gistu har tvær nætur.   

Vit vóru á café LOCALS, eina herliga fiskasúpan og hvítvín. Og har beint við er eitt spælipláss, sum Kristina og Kaninus gjørdu sær dælt av.

         

Okkara fyrsti túrur (vit vóru 10 túrar, Kristina helt skil á talinum av túrum) gekk út á Rógvu, í lundaland. Tað var væl eydnaður túrur í allar mátar. Ikki tungt at ganga, og lundar sótu fotomodell alla staðni. Ikki bara vit vóru har úti, hvønn morgun siglir Jósup fullfermdur út og seinnapart inn aftur.

hesar trappurnar eru vakrar

Joanne

Vit gingu nógvar túrar í bygdini. Vit hittu ein so alsknan hund, hann kom við okkum á Rógvu. Kristina var heilt forlipt. Í Mykinesi eru tey farin at væla um skúlan, tað verður herligt at fáa eitt felagshús afturat.  Vónandi fáa tey brúk fyri teimum gomlu skúlaborðunum til okkurt smart autentiskt interiør.

Men hæddarpunktið hjá mær mundi vera svimjihylurin. Fekk bara ikki hildið mær, ein so herlig á, rennandi reint vatn. Eg og Kristina fingu okkum ein frískligan svimjitúr. 

Uppi við svimjihylin er eisini ein hitapottur, børnini kyndu eldu og hitaðu sær pottin til um kvøldið.

Mangt gott og vakurt er at síggja í Mykinesi, okkara heimferð var við Jósupi, 35 min. tað var alt. 

Steinarnir eru ikki hvítmálaðir, teir eru hvíttaðir við náttúrunnar egnu liting, hvítari skón.

Elski at ferðast í egnum landi.

Hattarvík juli 2021

 

Pílagrímsferðir eru vanliga til heilag støð til at vitja halgimannagravir, kirkjur ella heilagar keldur. Henda ferð okkara gekk til Hattarvíkar. Útvarpsverturin spurdi, um okkara barnasummur í Hattarvík høvdu ávirkan. Ja, sanniliga! Har lærdu vit at eta føroyskan mat, har lærdu vit um blómur og fuglalív, og orð. Tað er ein gáva at hava verið partur av hesi bygdarmentan á ungum árum. Í Hattarvík var alt øðrvísi enn í Havn, tey ótu nátturða klokkan 10 um kvøldið um summarið og kaku afturvið morgundrekka.  Tríggjar kýr og onnur neyt vóru í kjallaranum, vit róku neytini morgun og kvøld. Lundabyrðar vórðu dagliga bornar til hús, sum Hanus Súni ella lítli Hanus fleygaði. Konufólkini sótu í fjaðraroki og royttu. 

'

Útvarpskvinnan fekk netsamband millum býlingarnar Uppi í húsi og Niðri í húsi. Sera flottir gønir litir vóru allastaðni um okkum.

...

Tá ið Másin ella "posturin" kom fór alt oman á Hellu at hyggja, og tey gomlu fóru oman á Bakka. Vit hugdu, hvørjir kassar og posar mundu koma til handilin, og kanska fingu vit pakka úr Havn.

Vit gingu ein túr yvir á Kirkju eftir koyrivegnum. Svínoyggin hómaðist í mjørkanum, hvarv og dagaði undan aftur. Á kirkju er handil nú í summar. 

Vit spældu úti tey longu summarkvøldini, og eitt sum var sjáldsamt hjá okkum at uppliva var, at tey vaksnu ella tey unguvaksnu komu út at spæla við. Vit spældu allar oftast "gerið minir" um alla bygdina, ella "tag den ring" á vendiplássinum, ella "selja fugl" á Viðryggi. Eg fór inn á gólvið hjá Mikkjal Peturi, hann hevur nokk eisini spælt gerið minir í 50unum millum túrar.

Vit gistu hjá Annu Mariu í Niðrihúsi og mintust gomlu Onnu Mariu og Mikka, har ið tey gingu so lættføtt og blíðsnýðað.

Gróðrarmikið við Gellingará

Skúlin flott gjørdur í stand

nostalgiskt góðgæti

Nógv arbeiði at laða bríkar til at fáa nøkur strá afturat

Jú, pílagrímar vitja gravir og kirkjur, men Paradís er sanniliga eisini eina vitjan vert..

AFTUR TIL "SIVILISATIÒNINA"

Summardagar 2021

 Familjan fór ein túr til Suðuroyar at vitja Louis. Vit búðu í Øravík, Koyrdu til Hvalbiar at svimja á sandinum í Nesi. Svumu á sjónum í Øravík. Og fóru túr við skjóttgangandi báti úr Sumba.

Á  Suðuroyaveg

Í Øravík var pottur uttanfyri. 

Annars havi eg síðani september arbeitt við at  tveita nøkur av teimum 104 kiloum, sum eru komin tey síðstu 10 árini. Sum áður hevur lítla Turið verið stuðul. Hesa ferð royndu vit KETO. Tann kururin er so, at tú skalt ikki eta grón, t.e. einki breyð, epli, rís og pasta, ikki sukur. Heldur ikki frukt, og bara tað grøna sum veksur á jørðini, ikki í jørðini. Tað ljóðar nokso strangt, men tú kanst gott eta kjøt, fisk og feitt og kál. Keto er okkurt við at venja kroppin at gera sukur úr feitti. Well, tað virkar.

Nú eru 30 kilo farin, hetta er ikki fyrstu ferð, eg lætni 30 kilo, men nú skal tað vera at eg haldi vektina! Keto restina av lívinum, við onkrum leygardagsísi og sunnudagseplum..

Sum sagt, Louis hevur verið í Føroyum 20 vikur. Men nú er hann farin heim aftur, men fyrst helt hann føðingardag á Suðuroyavegnum. So hugnaligt at síggja fleiri av familjuni.

Fyrstur á gátt var Búgvi, hann fekk te og jólakaku, síðani vóru tey hinumegin bróstið og onnur, og Turið  hevði kaku við, og vit bjóðaðu drýl og kjøt.

Av øðrum eg havi upplivað er sjálvandi prógvhandanin hjá Joanne. Hon hevur nú lokið annað skeið í FSA (føroyskum sum annað mál). Kvøldskúlin er undangonguskúli í hesi lærugrein.

Tað sær út til, at lærugreinin FSA fer at koma fyri seg. Deiligt.  Joanne er aupair hjá Turið og Halli, nú hevur hon skjótt verið í tvey ár, so fer hon frá okkum. Hon hevur verið okkum góð. Nú er hon farin at gera setningar á føroyskum.  Og so var tað ein so vakur dagur til prógvhandan.

 

Og nú gongur tað við rúkandi ferð, so hava øll "míni" skjótt rundað tað krappa hornið. Henda morgunin vóru vit og ynsktu til lukku á Varðagøtu.

Vælveruskeið v/Biritu Nolsø

 Vit vóru átta konufólk á skeiðinum. Tað var lýst sum eldraskeið, og eldri tað eru vit

Skeiðið var á Gjáargarði, hølini hóskaðu sera væl, og maturin var frálíkur. Ein nýggjur kokkur er á Gjáargarði, hon er úr Portugal. Vit fingu lambskjøt, saltfisk og grísakamb. Og eitt pluss var, ar hon var við uppá at gera onkrar ketorættir ístaðin fyri epli.

Skeiðið var fyrst og fremst eitt skeið í kropstilviti og sinnisvenjing. Andadráttarvenjingar saman við kropsligum venjingum og innlítandi fokus og ikki at gloyma, hvíld og frið. 

Vit vórðu spurdar, tá ið vit komu, hví vit høvdu valt hetta skeiðið. Summar søgdu, at tær trongdu til at sleppa úr gerandisdegnum ella at slappa av. Eg segði, at eg vildi fegin bjóða mínum fordómum av viðvíkjandi tí ráki sum hevur verið nú leingi, sum setir sjálvið so ógvisliga í fokus. Sjálvsmenning, finn teg sjálva, forkela teg sjálva, "because I'm worth it", ger bara slíkt, sum tú sjálv vilt og tímir. Men eg royndi at hava eitt opið sinni og gera, sum sagt varð.

Fleiri av venjingunum vóru lættar at fata og stuttligar, eitt nú Yin og Yan venjingin: tvær og tvær saman, lógva ímóti lógva, ger rundingar og mynstur saman. Hvør førir, hvør er yan og hvør er yin? Annars dámar mær ikki væl, at orka verður kallað mannlig, um hon er fysisk og útfarandi og kvinnulig, um hon er innvend og fevnandi, fordómsfull heiti, nógvar kvinnur eru mannligar.

Venjingin: Lær at taka ímóti og at geva. Hvør einstøk skrivar rósandi lýsingarorð um hinar á ein lepa, sum verður hongdur á bakið á henni. Soleiðis fær hvør 7 seðlar við rósi. Sera vælgerandi, men so hinvegin: hetta var eitt vit skuldu gera sum eina uppgáu, og allar kendust ikki væl.

Dansiløtan var herlig og stuttlig, dansa við tær sjálvari ella øðrum.

Andadráttarvenjingar til at vekja kropsinnlit, til at skapa javnvág. Brúka andadráttin til at flyta fokus. Fara úr kontrollrúminum í høvdinum og í hjartað, búkin ella føturnar. Tað er ikki nakað ein lærir upp á null komma fimm. Hugsa um hjartað sum trý hjørtu tað fysiska, eitt orkuhjarta og so kensluhjartað har ið vit hava álit, takksemi og kærleika. Hondina á hjartað, gev hjartanum pláss og legg tína hjartabøn (mamtra) í hjartað. Nú var ketan hjá mær langt síðani hoppað av. Nakað "fluffy" fyri meg. 

Men Birita er vinarlig, og kann við síni mildu ljósu rødd fáa ró at falla á rúmið. Hvíliløturnar við djúphugsan vóru á skránni nakrar ferðir, og tónleikur var eisini partur av huglagnum.

Fleiri av mínum fordómum eru nakað minkaðir. Enn e r ein ávís skepsis, gamaní. Men eg haldi, eg lærdi ymiskt um meg sjálva og míni medmenniskju. Og framum alt, so herligt at vera saman við so positivum og hjartaligum fólki, sum støðugt roynir at menna seg og finna hjartarúmið í sær sjálvari og øðrum. Takk fyri.

Lone Frank: Størst af alt

 GESTABLOGGARI: GULLA  ØREGAARD

Hugleiðingar um bókina

”Størst af alt”

 

Eftir Lone Frank, vísindajournalisti - Gulla legði fram í Tilhaldinum mikudagin 28.apríl 2021

Lone Frank, vísindajournalistur hevur við hesi bók sett fokus á at hugleiða, vegleiða og granska  náttúrina í kærleika millum foreldur/børn, mann/kvinnu og í víðari merking í relatiónum millum menniskju.  

Eg fekk bókina í jólagávu frá soninum Gunnari. Kann ikki siga annað enn, at Lone Frank við síni serstøku bók hevur hugtikið meg. 

Høvundin sjálv sýnist av náttúru at vera rímuliga harðfør og ákoyrandi, men eisini ógvuliga samansett.

Bókin er ikki løtt at greina. Harafturímóti gevur  høvundin mær nógvar áhugaverdar tankar um  evnið: ”kærleiki og kærleikssambond”.  

At Lone Frank í hesi bók gevur sína egnu søgu um kærleiksbond/relatiónir á heilt privata økinum, og síðani vísindaliga fer í gongd við at nærlesa og kanna, hvat finst av granskingarúrslitum runt í heiminum um hetta viðkomandi evni, er tað, sum ger bókina fyri meg viðkomandi og spennandi.

Stóri spurningurin, sum hon er í holt við er,  hvat hendir í heilanum, tá ið vit verða hugbundin/forelskaði í einum øðrum persóni. Tað verði seg foreldur, vinir og so hin einasta eina, sum lívið verður deilt við.

At høvundin eftir at hava mist mammu sína, sín elskaða pápa (stóru glitrandi fyrimyndina í lívinum) og at enda sín, í rekkjuni av fleiri  monnum, seinasta lívsfelaga, fer á eina granskingarferð, tað má sigast at vera sjáldsamt, og ikki sørt áhugavert.

Eftir missin av manni, sum hon áðrenn hann doyði, helt seg liva eitt púra vanligt smákeðiligt lív, varnaðist eftir missin, at hesin var henni óendaliga kærur. Hetta førir hana so heilt út, har sum krákurnar venda, og er so langt úti, at hon við einum yvirdosis av heilivági ætlar at siga lívinum farvæl. Hetta eydnast ikki, men ógvusliga sorgin kløkkar hana álvarsliga, og her verður vísindakvinnan Lone Frank heilt menniskjanslig.  Hesin partur í bókini er nemandi..   

At hon í bókini eisini fortelur um, at hon uppsøkir ein sálarfrøðing, sum hon saman við roynir at  gjøgnumganga teir stóru eksistentiellu spurningarnar, ger bókina ikki verri. Tó haldi eg, at sálarfrøðingurin kundi verið næmingur, og hon lærari. Hon hevur so nógv upp á hjarta. Tó verður samrøðan við frøðingin djúp og gevur henni mótspæl, sum hon hevur brúk fyri. Sálarfrøðingurin   roynir varisliga at benda hennara tankar til, at hon sjálv meira skynsamt sær sítt lív og sínar  umstøður.  

Tað sum hon í bókini lýsir er sera umfatandi. T.d. hevur hon frávalt børn, og hetta er í sær sjálvum nakað serligt. Hon kemur eisini frá heimi, har foreldrini hava tikið sundur, og hon hevur hoyrt mammuna siga sína sorgarsøgu.

Sum longu sagt setur hon kærleikan undir sjóneyku við at fara út í stóra granskaraheimin til óteljandi støð, har kærleikin  verður  nágreinaður  samfelagsfrøðisliga, (sum er sosiologiskt), nervafrøðisliga (sum er neurologiskt) Sálarfrøðisliga, (sum er psykologiskt)  Lívfrøðisliga (sum er biologiskt) og ikki minst mentunarliga,  umframt, at hon heilt privat letur sína hugsan dvølja við síni nógvu viðurskifti til hitt kynið, har hon ofta møtir sær sjálvari sum einum, sum er øðrum yvirleygin, og sum onnur ikki intellektuelt rúma hennara kapasiteti.

Hon dyrkar pápan, tí tey eru kanska sprottin úr somu nøgd av oxitytocin (hetta er et lívfrøðisligt evni), sum ger nakað við, hvussu vit klára eitt kærleikslív) Havi sligið orðið upp.

Sitat: ”Hvad er oxytocin?  Sí

https://netdoktor.dk/ordbog/oxytocin.htm

”Oxytocin er et hormon som findes naturligt i kroppen. Det kaldes populært for ’kærlighedshormonet’. Det har fået dette navn fordi det blandt andet udskilles ved kram, kys og sex.

Oxytocin giver en følelse af lykke og velvære, og derfor menes det at have betydning for, når mennesker knytter tætte bånd til hinanden.”

 

Eg haldi ikki, at hetta er ein bók sum er løtt at endurgeva, men harafturímóti ein bók, sum kann lesast á fleiri á fleiri planum.

1)     Kenslur um lív og sorg hjá høvundanum

2)     Bókmentir um gransking og ritgerðir um kærleikslív og kærleikssambond/relatiónir.

3)     Tilvísing til vísindaritgerðir um evnið ”kærleiki og kærleikssambond”  

Lone Frank skrivar sera væl Hon hevur eitt stórt yvirskot til danska málið. Tað er ein stórur kvalitetur í bókini.  Hon dugir ómetaliga væl at orða seg.

 

NB: Eftir at vera komin heim fór eg at rættlesa mítt upplegg, og broytti okkurt smávegis. Eftir stendur, at bókin er so mikið óvanlig og viðgerðin so umfatandi, at tað eru mong øki, sum eg als ikki dugi at taka við, men havi hug at fara aftur til at nærlesa.

 

 

Zacharias Heinesen - fernisering í Gamla Seglhúsi

 Fór til Klaksvíkar saman við Turið systur og Louis. Nú er tað so nógv lættari, bara trý hol, so ert tú har. Ferniseringin var klokkan fýra.

So frálíkt at síggja, at Zacharias enn er virkin og enn so litfagur og sprækin. Tað er so deiligt, at ikki alt broytist so skjótt. Málningar eru sum gamlir kenningar. Heilsaði upp á allar bygdirnar hann hevur málað hesa ferð, t.d.Hattarvík, Trøllanes, Hov.

Skifti orð við listarmannin, og hann fortaldi, at hann hevði verið í Hattarvík og skitsað nakrar dagar. Á! Hattarvík, barndómsins paradís, har vit sluppu at vera børn allan dagin. Kúgvin var í kjallaranum og hønurnar í túninum. Nátturðin var súpimatur, og døgurðin lundi, fyltur sunnudagar. Tarvurin var í haganum, og vit róku neytini inn um liða. Fólk var í 9 av 10 húsum og børn og ungdómur í nógvum teirra. Nú ljóði eg sum fortíðarleivd, men nógv í mínum aldri nikka játtandi, tað veit eg.

Hattarvík 

Jastrid og Símun er so fryntlig bæði tvey, og teirra virksemi í Hattarvík er sera áhugavert, nú ið summarið nærkast eru fyrireikingarnar í gongd. 

Seglhúsið er so avbera gott høli, viðurin gevur so gott umhvørvi, og ábitið einfalt og gott, stuttflutt eins og undirhaldið.

Rani Nolsøe

Hilmar Høgenni helt eina góða talu, hann rósti listarmanninum og greiddi frá hansara menning sum listarmaður, heilt frá ungum. Hegnisliga gjørdist talan partvís ein viðurkenning av Gunnari Hoydal, sum júst er farin, eins og Verland Johansen var nevndur. Zacharias og Gunnar kendust sum vera man, og báðir bera orð fyri at vera sera fámæltir. Annar talar við skaldskapi hin við pensli. 

Hilmar Høgenni

Úr Klaksvík fóru vit at eta við Gøtugjógv, Brimborg er tað nýggja staðið har. Tað var fínt, men kanska eitt sindur merkt av, at tey høvdu havt eitt fínt, stórt kvøld kvøldið fyri. 

Installatión í Klax

 

Vikuskifti í Mikladali

 Vit vóru 10 fólk, og tær báðar Turið og FS høvdu leigað hvør sítt hús í Mikladali. Summi fóru úr Havn fríggjakvøld og restin fór leygarmorgun. Eg  búði í Pakkhúsinum, tað er húsið, sum er bygt niðast á Bakkanum. 

Frida fór sjálv sætta túr á Kallin í fínum veðri leygardag. Tað var ein góður túrur, søgdu tey.

Ísblómur, gott veður men kalt leygardagin

Tey fara av Trøllanesi

Magna og Herbert gjørdu postarenning í bygdini. Madeleine gjørdi eina Kahoot kapping. Døgurðin leygarkvøldið var chili con carne v. rísi. Vit spældu kort. Sunnudagin var fótbóltsskúli kl. 13-15, og aftaná vóru pannukakur á Bakkanum. 

Vit koyrdu biltúr og hugdu at bygdunum í oynni.

Døgurðin sunnukvøldið var dunna v. appilsinsós. Fantastiskt. Og so var landsliðsfótbóltur á skránni.