Advent 2017 - 2

Desember er konsertmánaður burturav. Luciakonsertin í NLH

Klippa og klistra og eta loypta øðu.

Omma og børn fóru á Hvonn at eta og so á skoytubreytina. Kristina skoytaði í Frozen kjóla, og tey vóru øll nokso frozen, tá ið vit fóru heim ein tíma seinni.

O

Og so var konsert við teimum yngstu í Skúlanum á Fløtum í Vesturkirkjuni.

ADVENT 2017

Mikudagin í síðstu viku vóru eg og Turið við Gjógv, men á vegnum norð løgdu vit at í Hósvík og heilsaðu upp á Búa og hansara familju. Jólatræið við Gjógv varð tendrað, og ljómlið spældi í bygdarhúsinum. Vit hongdu jólaperur í vindeyguni í Hoygarðinum. Vit fóru suður aftur beinanvegin, tí tað var kavi, og ein firnast eitt sindur Gjáaarskarð í kava.

Leygardagin gjørdu vit jólaprýði saman við børnunum. .

Sunnudagin vóru vit í kirkju. Og seinnapartin til familjukonsert, har Herbert sang í kóri. Sunnukvøldið var tað barnadansur í Tøkum lætt.

Mánadagin var hugnaløta við vaflum heima hjá mær. Stuttligt at síggja tey øll av og á.

Týsdagin var hagafundur í Dali, og Turið og eg brendu suður 17.20 og norður aftur eftir fundin.

Mikudagin vóru eg Magna damutúr.

Hósdagin var Bókastev á Suðuroyavegnum, og í dag var ferniseringin í Smiðjuni  hjá Jórunn og Jóan Paula.

Tóroddur Poulsen 60 ár

Norðurlandahúsið og Fróðskaparsetrið skipaðu fyri einum degi til heiðurs fyri Tórodd. Dagurin hevði heitið “Um allar gáttir”.

Í 80unum og 90unum las eg altíð yrkingarnar hjá Tóroddi. Eg brúkti tær eisini í skúlahøpi, og næmingarnir hildu hann vera spennandi og frekan.
Tað var stuttligt at vera til bókmentaundirvísing í NLH í morgun. Turið Sigurðardóttir legði dent á sambandið millum tekst og paratekst. Hon hevur granskað heitini á teimum nógvu bókunum hjá Tóroddi. Eitt yrkingasavn er sum eitt barn, tað skal hava eitt navn, og Tóroddur gevur eisini sínum søvnum kelinøvn viðhvørt. Óhevdbundið sum alt hjá Tóroddi, einki við at skriva “Yrkingar” á permuna, sum JHOD gjørdi, nei tað stendur t.d.  “Reglur. Eitt brotsverk”

Tveir danir vóru bodnir at siga okkurt um T.P. Tann fyrri, Lars Bukdahl, hevði gjørt sær eina 60tals skipan, so hann las yrkingina á s.60 í 6 bókum og legði tekstin út. Hann tók metaforsalatið og greiddi frá á assosierandi hátt. Eg hvakk eitt sindur við, tá ið hann segði, at nú visti hann ikki, um nakar Tórodd kennari var í Føroyum…nokso frekt, ella kanska misskiljing frá mínari síðu. Framløgan var merkt av, at hann manglaði føroyskan kontekst, men sjálvandi, tá ið yrkingar verða umsettar til onnur mál, so mega tær klára seg sjálvar.
Síðani segði Bergur D. Hansen nakað um Havnina í ritverki Tórodds. Sera spennandi, hvussu Havnin er nevnd objektivt, men víðkað subjektivt, so at høvundurin fær sett sínar kenslur og atfinningar inn í hesa kendu rammu. Støðini, nevnd við egnum navni, lýsa egið, sum er til gongu í Havn, ongantíð í bili, og Tóroddur hevur stuttlig navnauppskot sum Lipputún.

Hinir talararnir vóru Peter Stein Larsen, Paula Gaard og Kinna Poulsen og Jan Andersson. Sum russina í pylsuendanum kom Tóroddur sjálvur og las yrkingar upp. Eitt fínt tiltak , mann fekk ordiliga hug at fara at lesa/skoða Tórodd aftur.

Bókin hjá Kinnu um Tóroddsa verk og nýggja savnið hjá Tóroddi.

Jan hevði fleiri sera góðar myndir á løriftinum í sini framløgu

Fyrsta kavafølvið í ár

Vit fóru til Gjáar við krovunum úr Dali. Hjallurin við Gjógv er nógv betri enn tann í Dali, nú fáa vit at síggja. Flott útsýni av hoyggjhúsloftinum.


Vit ótu kjógvið av nr. 76 í ovni, afturvið eplum.

Vit sýnaðu vindeygað, sum Klæmint hevur sett í skjøldurin. Tað sær gott út.
Men hvat galt! Tá ið vit komu upp sunnumorgun var kavi komin niður, ikki nógv, bara eitt lítið følv, men Gjáarskarð er ikki innbjóðandi í kava. Vit bíðaðu til middags, so løgdu vit avstað, tað var gott at koyra.

Tá ið vit komu til Havnar fóru vit í Norðurlandahúsið at síggja fimleikafagnað, har Magna var við. Fýra feløg kappaðust. Niðanfyri síggja vit  fitt smálomb og standmyndina av Nólsoyarpálli.

            

Sólorka - rómverjar í Albir

Tað fyrsta, tú sært, er eitt modell av baðnum.

Tað lítla útisavnið Villa romana  er mitt í býnum. Eitt innistikað øki við einum lítlum útgrevstri innaní. Ja also, lítil í mun til Rom ella Athen. Men hesar fornleivdir vístu baðilandið hjá einum ríkum rómverjahúski fyri 1500-2000 árum síðani.

Upplýsandi skelti vóru sett upp og okkurt, sum eg haldi er internetfrágreiðingar, ein Qr code.
Eitt rómverskt bað hevur caldarium, tepidarium og frigidarium, umframt umklæðirúm og fitnessrúm. Tey fóru fyrst í tað heitasta baðið, síðani tempererað og at enda í kalt vatn.

Upphitingin var viðareldur, sum var undir baðnum, sum var bygt við millumrúmum undir gólvinum og í veggjunum, so at heit luft streymaði runt og hitaði veggir og gólv. Ein stórur tangi var við heitum vatni.
Henda familjan, sum búði í Albir, hevði stórar fløtur við oliventrøum, sum tey pressaðu til olju. Tað var teirra ríkidømi og teirra útflutningsvøra. Øll ferðing og allur handil var við skipi. Ein stórur kvarnarsteinur var funnin, og inni var ein barkhella ella ein mortari.


Savnið hevur eisini eina innandura sýning við lutum, tey hava grivið út.
Og inni har sóu vit ein lítlan film, sum við rolluspælið dramatiseraði lívið hjá familjuni. Niðanfyri síggja vit domina, húsfrúuna. 


Sera áhugavert, ókeypis atgongd.

Sólorka – nútíðarlist í Albir, Alicante

GESTABLOGGARI: Turið Sigurðardóttir
FUNDACIÓNFRAX er savn fyri nútíðarlist í Albir. Savnið er ein modernaður “kassi” í minimalistiskum stíli, og myndlistin, vit sóu har í gjár, var mest modernistisk ella postmodernistisk.

Vit varnaðust straks eina spanska listakvinnu, sum hevði gjørt lítlar menniskjafigurar úr gipsi ella onkrum tílíkum, men figurarnir vóru ikki heilskapaðir, summir vóru bara bulur og avkvett bein og armar og aðrir manglaði aðrir partar. 

Nógvir av figurunum vóru á bakgrund, sum var svart plast, sum var rukkut. Beinanvegin vit komu inn í savnið, sóu vit eitt stórt rukkut svart plast á gólvinum, og mitt á tí ein av hesum neyðarsligu hvítu figurunum. Tað sá mest út sum eitt illa farið menniskja, ið druknaði á einum ovurstórum havi. Hetta vakti ymsar hugsanir, m.a. um øll flóttafólkini á havinum í hesum tíðum, sum ikki vinna upp land.

Listamaðurin Claudio Zirotti hevði fingið stórt pláss til sína sýning. Hann er føddur í Modena, Norðuritalia 1952, útbúgvin í Rom og býr í Valensia.

Hansara formar, strikur og litir eru sera fjølbroytt. Temað ella yvirskriftin var “Pré-texto” – umbering, men eisini: “áðrenn tekstin”- .

Myndirnar tóktust snúgva seg um rýtmu, sansan og samskifti. Serliga væl dámdi mær eina myndarøð av bókstavaraðnum, fyrst øgiliga klárum og reinum, síðan meira og meira óklárum, samanrennandi og gátuførum. Í hesum minti hann meg um tann 5 ár yngra havnarmannin Tórodd Poulsen, skald og myndlistamann, sum júst hevur fylt 60.