Rom nov. 2016 / 5

Vesuvius

Í dag fór eg mína egnu leið, Vesuv/Pompeii var ikki á skránni, so eg hevði bókað meg inn á ein túr heimanífrá. Bussurin fór 7.30 frá Piazza del Populo, eg gekk hagar í góðari tíð. Tað eru standmyndir og relieff allastaðni, og so allar fontenurnar.

Busstúrurin til Vesuv tók uml. 3 tímar, eitt “comfort stop” var á vegnum. Tvær kvinnur vóru við sum ferðaleiðarar, tær skiftust at siga frá, í Pompeii høvdu vit guide haðani.

Tær vístu okkum alla tíðina á áhugaverd støð m.a. oynna Capri og Napoli víkina, men tey vóru ikki løtt at avmynda, meðan vit koyrdu, her sæst Vesuv út gjøgnum vindeygað og frammanfyri Inga, ferðaleiðari úr Estlandi. Vit fóru til gongu niðan, fingu at vita, at vit skuldu verða aftur tá og tá. Eg gekk nakað niðan, sá ikki gosopið, men tað gjørdi eingin, tí tað var fjalt í mjørka.

Ruth Harstad (abbi hennara var norðmaður) , vit sótu saman í bussinum og fóru á restaurant aftaná saman. Vegurin var fínur eyrvegur, ikki ov brattur. Ein máltíð var við í prísinum, so nú fingu vit pizza. Og tær gjørdu nógv burturúr at fortelja, at Napolitan er tann ordiliga pizzan.

Nú var tað so Pompeii, sum varð fjaldur undir øsku 24. august í 79 e.K., gosið byrjaði uml. kl. 13. Hetta er alt skjalfest hjá Pliniusi yngra. Tjúgu føtur av øsku lógu á ølum býnum.

Eini 20.000 fólk búðu í býnum. Fyri 268 árum síðani varð býurin funnin, og útgrvstur og restauratión gongur alla tíðina fyri seg. Í býnum vísa tery á tvery sjónleikarhús, eitt stórt torg við templum, ráðh´suið og palace of justice.

Nógv hús smá og stór ríkmanshús, baðihús, handlar, bakarí, gladiatorskúli og horuhús. Ótrúliga spennandi.

Grafitti, freskumálningar og hesin “lívgevarin” pyntaðu ymsastaðni.

Lutir og beinagrindir eru fyri tað mesta flutt á museum í Napoli, men nøkur lík eru á staðnum. Tey eru varðveitt við at plastikk er sproyta inn í holrúmið í øskuni, áðrenn gravað varð. Kroppurin var sjálvandi burtur, men beinini lógu í einum holrúmi, sostatt er formurin intaktur, beinini eru enn innan í.

Tá ið vit komu aftur til Rom og høvdu etið , fóru eg og Ruth at hyggja at sponsku trappuni og Trevi vatninum.

Rom nov. 2016 / 4

Vores adresse i Rom er Via IV Novembre, og i dag er 4. november. Da vi kiggede ud i morges, så vi disse unge mænd:

Dagens nedslag var så også 4. november, som er det italienske militærs festdag, og de står og venter på præsidentens cortege. Den 4. november i 1918 blev der sluttet fred mellem Italien og Østrig, sagde provst Arrkmann.

Præsten havde også noget til os. Hann mindede os om scala santa og fortalte, at Luther havde besøgt stedet, da han var helt ung munk. Luther havde et ærinde at besørge i Rom og tog afsted hjemmefra til fods. Luther besøgte alle 7 valfartskirker i Rom på én dag. Vi har hidtil besøgt to. Bent læste et brudstykke af Oskar Ks bog om Luther.

 

Vi tog hjemmefra med bus til Tiber. Der beskuede vi englebroen og engleborgen.

Engleborgen var kejser Hadrians gravmæle, og den har også fungeret som fæstning. Men nu må jeg gå til bekendelse: de kejsere og paver er godt nok vanskelige at huske og holde styr på, men der har altså været 266 paver, to af dem lever, som Susanne Sommer sagde, da hun lidt senere guidede os gennem de hellige haller.

Derpå besøgte vi kirken St. Maria, hvor der er et kapel dedikeret til Knud den Hellige, som fik helgenstatus i 1640.

 

Nu var vi nået til St. Peterskirken, og der var minsandten paven Frants 1, men vi så ham ikke, bare hørte ham. Vi  fik en gennemgang af vatikanhistorie og kunsthistorie. Den enorme kirke har havt brug for 11 arkitekter og 17 paver, mens den blev bygget. Vi så Pietá, som Michelangelo lavede som helt ung.

I vatikanmuseet var der utallige kunstskatte, overdådig rigdom. Salig er den, som samler skatte i himmelen, hvor hverken rust eller møl fortærer….ja ja som sagt statuer, malerier og gobeliner, loft vægge og gulv over det hele.

Rom nov. 2016 / 3

Hesin túrur er ein pílagrímsferð, meiri merktur av trúarbrøgdum enn mín Santiago ferð ella mín Sandoyarpílagrímsferð. Fólkini, sum eg eri saman við, hava stóran áhuga í kristindómi, kirkjusøgu og vælgerandi arbeiði. Fleiri teira hava verið á skeiði “Teologi for voksne”, sum hevur verið undan hesi ferðini. Hesir báðir sita og kjakast um, í hvønn mun teologi broytist gjøgnum øldirnar.

Annar ferðaleiðarin er prestur í Fredericia og hin er próstur har á leiðini. Vit hava sungið morgunsang onkran morgun, og Leif hevur havt “dagsins orð” til okkara, ikki eitt bíbliuvers, men ein áhugaverdan dato. Í dag var dagurin 28. september í 1420, sum var dagurin tá ið pávin Martin 5 kom aftur til Rom eftir útlegd í Avignon.

Vit hittast í lobbinum, áðrenn vit fara.

3. november var skráin at síggja katakomburnar, dómkirkjuna (Lateran kirkjuna) og síðani at vitja eina samkomu í Trastevere.

Guidin í Catacombes di S. Callisto var úr Filipsoyggjum, hann fortaldi sera livandi um tey fyrstu kristnu. Umleið ½ milión fólk eru grivin í St. Callista katakombunum, harav nógv børn, og har eru 20 km. av gongum. Gravstaðið er í 4 hæddum, slíkar hillar og so eisini familjugravstøð, sum fólk kundu keypa. Gravirnar vórðu rændar í fornøld, blivu so forseglaðar og gloymdar í 9. øld. Í 1849 fann ein ungur maður gravirnar av nýggjum. 16 pávar eru grivnir í Callisto.

Sera nógvar inskriptiónir og symbol vóru at síggja, einstøk kálkmálarí eisini.

Nú gekk leiðin til Lateran kirkjuna, tað er dómkirkjan í Rom. Hon var høvuðssæti hjá pávanum í miðøld, og nógvir stór fundir hava verið hildnir har. Tá ið pávin kom aftur úr útlegd í 1420, bleiv hon um- og útbygd – og hon er flott. Gylt loft, cosmatiskt gólv (slá tað upp).

Síðani sóu vit ta áttahyrntu dópskirkjuna, eina obelisk úr Egyptalandi og ta heilagu trappuna, scala santa. Trappan er til bótargongu, tú skalt ganga á knøunum og biðja eina bøn á hvørjum trapputrini. Søgn er, at mamma Constantin Helena, var í Palestina sum pílagrímur og hevði grótið heim við, tað eru 28 steinar av torginum , har Jesus bleiv dømdur til deyða.

Seinast á skránni 3. november var at vitja St. Egidius felagsskapin, ein vælgerðarfelagsskapur. Ein ung genta, Daniella, greiddi frá, vit fóru til aftansang í St. Maria in Trastevere, og so ótu vit døgurða í eini matstovu, sum tey hava, har tey hava brekað fólk í arbeiði.

Rom nov. 2016 / 2

Min far, der var jurist, havde for vane at citere romerretten. Ét citat var “mater semper certa” (moderen er altid sikker), underforstået: man ved aldrig hvem faren kan være. Dette udsagn er vel blevet brugt imod mænd, da moren altid har fået forældreretten. Min far beundrede romernes ingeniørfærdigheder, og da han skulle dræne vores have, efter at de havde købt hus, lavede han et kort over haven og gav grøfterne navn på romersk vis: cloaca maxima, cloaca minor osv. Min mor underviste i latin på realskolen til den lille latinprøve, og hendes yndlingsordsprog til os børn var på latin “festina lente” (skynd dig langsomt). Så man vil forstå, at Rom og den latinske verden har stået på min ønskeliste rigtig længe.

Vi bor mit i byen, med Mussolinis palads som nærmeste nabo. Vores første morgen i Rom fik vi rigtig oplevet Roms trafik, den er heftig. Man ved jo, at i Rom kører man på knallert, og vi fik syn for sagn, da Vesperne kom drønende.

Det var det antikke Rom, der var vort første fokus, så vi gik hen til Colosseum, hvor vi mødtes med vor guide, Susanne. Det er uvurderligt at have en god guide. Hun fortalte alt om Colosseum, bygningen, materialerne, anvendelsen og rensningen. Og vi fik øresnegle. så vi hørte hvert ord.

Det var lige før, man lugtede dyrenes blod og hørte tilskuernes tilråb.

Efter Colosseum vandrede vi til Constantins triumfbue, med dens udsmykninger som bevis for hans bedrifter.

Derpå var turen kommet til Forum Romanum, det antikke Roms centrum, forretningskvarter og forlystelseskvarter, men forretninger, templer og andet.

Men nu skal vi ikke glemme, at gruppen har sine egne guider med, Bent Andreasen og Leif Arrkmann, som gavmildt deler sin store viden on historie og religion med os og ordner alt muligt praktisk.



For at kunne holde styr på os 32 mennesker er vi indelt i grupper, så vi kan holde lidt selvjustits, min gruppe hedder Colosseum:

Rom nov. 2016 – 1. partur

Rom hevur verið á mínum ynskilista í nógv ár. Og nú eri eg her!
Tað var ordiliga tilvildarligt, at eg fór tú við einum kirkjuliði úr Jyllandi. Borgný postaði á sína FB vangamynd, at eitt pláss var tøkt vegna eina avbestilling og legði leinki hjá Haderslev stift út og vupti hevði eg keypt bilettina. Takk Borgný!

Fyrst fór eg við toki inn á Nørreport, síðani við Metro út í Kastrup. Myndin er tikin av ungdómi á veg í skúla saman við sínum besta vini, telefonini.
Í Billund hitti eg mínar ferðafealgar, sum eru úr Odense, Als, Fredericia og manga aðrastaðni. Í flogfarinum sat eg saman við Hanne og Vagn.

Vit høvdu ein fínaan tú, og flugu ígjøgnum sólsetrið.
,
Tá ið vit komu til Fumicino (tann lítla áin), sum er kallinavnið á Leonardo da Vinci floghavnini í Rom, stóð bussur við guide fyri okkum. Hon greiddi frá, at í Rom eru 3 mill´. íbúgvar og 3 mill. sum koma til Roma hvønn dag at lesa ella arbeiða. Tað eru umleið 4 milliónir bilar í Rom. Vit búgva á Hotel Helvetia mitt í Rom. Eitt gamal flott hotell. Hetta er trappuuppgongin.


Ein takterassa er við góðum útsýni.

Bloggarnir úr Rom verða á donskum, so at mínir ferðafelagar kunna gera viðmerkingar og rættingar.