Tað hava verið so nógvar framførslur at fara til seinastu tíðina, og tað er áðrenn "jólaleikirnir" byrja. Tað er so herligt. Og tó, Føroya heimavirkisfelag hevur havt sína jólasølu, hon var sum hon plagar. Nógv flott at fáa, ikki nógv nýtt. Eg keypti tveir heklaðar fótbóltspælarar.
Leygardagin var eg í Norðurlandahúsinum, og har var nógv at uppliva. Bókadagarnir eru væl skipaðir hjá teimum, tað skula tey eiga. Hevði eina skrá heimanífrá: Rigmor Dam, Týðing, Marianna Hoydal, Marjun Syderbø, Inger Smærup. Sera hugnaligt og áhugavert, um eg skal taka eitt framum, er tað samrøðan millum Inger og Berg Djurhuus, hon líkasum læt upp mína lesing, váttaði sumt og vrakaði sumt.
Brendi inni við einari viðmerking til prátið um týðing. Har varð sagt, at týðing ger føroyskt mál meira fjølbroytt og umfatandi. Tað kann væl vera, men týðing smalkar og avmarkar í nógvum førum máli. Fólk, sum týða reglugerðir, vegleiðingar, sáttmálar, læknaráð, lógir, skúlabøkur og mangt annað hava lyndi til at velja somu orð alla tíðina. Summi føroysk orð verða útihýst og tískil gloymd. Hugsi týðing er tvíbýtt soleiðsna.
Nú?!
Jákup Dahl hevur havt henda einmansskemtileik ynsa staðni í landinum, og fólk hava róst honum allastaðni. Eg var á Reinsarínum til framførsluna. Hetta er rættiliga nýggj sjangra í Føroyum, men vanlig aðrastaðni, og tað sær út til , at Jákup hevur fylgt væl við, hvussu aðrir gera, eitt nú ISMO úr Finnlandi. Men hann hevði støði í sínum egna lívi og føroyskum viðurskiftum. Tey eru djørv , hesi ungu sum fara á pall við heimagjørdum skemti.
Romeo og Julia varð spældur á GLASI. Eitt so sera ambitiøst arbeiði., og tey bæði ungu, sum høvdu høvuðsleiklut, komu væl frá avbjóðingini at spæla í hasum ovurstóra rúminum, tvey menniskjabørn í klandursomu verð. Tey vóru sannførandi í sínum kærleika, kanska nakað minni sannførandi í sorgini. Tað er kanska verri at spæla sorg enn gleði.
Nú eri eg kanska darvað av míni romantisku uppfatan av Hoydølum og teimum leikum, íð har vórðu spældir (og í NLH), men eg má siga, eg haldi tey hava gloypt ov stórum bita. Og húsið, sum ikki hóskar væl til skúla, hóskar heldur ikki væl til sjónleikarhús. Tað ovurstóra rúmið í miðjuni minnir um Fiskatorgið ella Illum, og ljóðtøknin og skíggjarnir virkaðu ikki super væl. Men har var nógv gjørt burturúr: brunnur ella kelda mitt í rúminum og allar trappurnar í brúki, og urtagarður inni í bókasavninum.
 |
| Julia |
Fleiri av karakterunum høvdu útbúnar leikarar, tey ungu spældu Montague og Capulet fólkini, gentur og dreingir. Tybalt var Týbalta, snilt funnið uppá. Men so sera stór uppgáva at leggja á hesar næmingarnar. Men tey læra nógv av eini slíkari verkætlan, tað er einki at ivast í.
Tey brúktu nýmótans tøkni, sum skíggjar og fartelefonir v. videoupptøkum. Í mínari verð nokso ørkymlandi at skula fylgja við á fleiri pøllum í senn, og skíggjarnir vóru ikki ovurstórir sum rúmið. Eg sat á teimum dýru stólunum, men kortini rættiliga høgt uppi, eg hevði skulað havt ein teaturkikara. Gud viti, hvussu tað var at sita á 5.hædd...Stólurin var ein barrstólur, ikki komfortabult.
 |
| Fosse hevur hestahala, og tað hava sonurin og grannin eisini |
Nú eri eg eingin Fosse fjeppari, tó at eg havi lisið einar tvær bøkur hjá honum. Men leikurin "Sonurin" er nakað heilt annað enn teir stuttu setningarnir og endurtøkurnar á pappírinum. Tær eru sjálvandi eisini í leikinum, men saman við kropsmáli og handakeipum og eygnabrá hjá livandi fólki. Og tey liva, men teirra lív er rættiliga einsligt og dagarnir og ártíðirnar einsháttaðar. Fýra leikarar spæla: Kristina, Hans, Hjálmar og Elias.
 |
| Sonurin, pápin og grannin |
So grátt interiør, so syrgiliga myrkt uttanfyri, men tøgnin talaði sítt týðiliga mál, og tú sat sum á nálum og bíðaði eftir, at okkurt fór at henda.
Linubólkurin vitjar eina ferð um árið Tilhaldið. Evnið hesa ferð var Samskifti fyrr og nú. Bólkurin eitur eftir Linu Larsen, sjálvi kalla tey seg ofta seniorbólkurin í Sjónleikarhúsinum .
Skráin Tilhaldið 20 november kl 14.00
- Tvær yrkingar, Jytte Joensen hevur umsett (Bergljót av Skarði)
- Linubólkurin 25 ár síðan fyrstu ferð í Tilhaldinum. (Gunnhild Michelsen)
- Nakað um boðsending (Karin Djurhuus)
- Sms sketch (Bergljót og Kristina)
- Brot úr privatum brøvum (Eyrith Guttesen Leyni)
- Felagssangur Amerikabrævið
- Brot úr privatum brøvum (Bergljót)
- Tveir heimsborgarar (Pól Joensen)
- Minningaryrking um Sigert (Kirsten Hansen)
- Telefonboð (Gunnhild)
- Brot úr privatum brøvum (Karin)
- Sangur, aftursvar til Amerikubrævið
Gunnhild legði fyri við einum sindri um søguna hjá Linubólkinum og hagtøl. Og Karin fór heilt aftur í kvæðini at lýsa samskifti. Brøvini vóru um, at matur bleiv sendur niður, at pengar manglaðu og jólaheilsur blivu sendar. Telefonboðini hjá Gunnhild vóru um, at mostirin slapp suður við eykafartinum, tí at maðurin á telefonstøðini var so knappur at bróta inn í samtaluna at siga teimum, at ein eykafartur var kl. 6.
Heimsborgararnir ella serskøltarnir vóru Sigert Patursson og Karl Einarson Dunganon. Kirsten las eina yrking, sum Karolus hevði skrivað til Sivert I
 |
| ILU , er tað grønlendskt ????!! |
 |
| I LOVE YOU! |
Ein sketsj var um samskifti um MESSENGER millum ommuna og barnið, sum kann vera trupult við hvørt.
Kvøldsetan varð væl fagnað.
