Der ingen skulle tru, at nokon kunne bu

Annar dagur umborð á HURTIGRUTEN hevur verið serstakliga góður og spennandi. Vit hava verið í Ålesund, inni á botni í Geiranger fjørðinum og í Molde. Serstakliga tann víða gitni Geirangerfjørðurin var eitt upplivilsi. Av og á meðan vit sigla, koma tey við onkrum upplýsingum, í dag var tað fleiri ferðir at vísa okkum á garðar, sum lógu 3-400 metrar uppi í fjallinum, har fólk hevði búleikast. Nú er fólkið flutt burtur, summi hava garðin sum summarhús. Men also,  mann skilur hasa yvirskriftina nógv betur nú. Vit sóu bygdina Hellesylt, har Ibsen búði eitt skifti, og har hann fekk íblástur til leikin "Brand".

 Í morgun høvdu tey kunningarfund um útferðir, og eg keypti nakrar útferðir afturat teimum trimum eg keypti heimanífrá. Men eg keypti ikki ATW túr ella kajakktúr, meiri soleiðis busstúrar.

Her umborð hava tey síni egnu frímerki og sítt egna stempul, so tað mátti eg eisini royna, postmaðurin var bæði blíður og týður. Klæðini, sum síggjast á myndini, eru til sølu. Handilin hevur troyggjur, HH jakkar o.sfr.

Ein stóran part av degnum eri eg á dekkinum og royni at kapera alt tað vakra. Í dag høvdu tey eina grill og seldu hamburgarar og pannukakur. Og barr er sjálvandi eisini á sóldekkinum.

 Fossurin eitur Fríggjarin

 Fossarnir eita Sjey systrar

Í hasum húsinum uppi á hasi rókini hildu kongurin og drotningin silvurbrúdleyp.











Og í kvøld klokkan 21.45 komu vit til Molde, og Beinta og Rolf komu oman á keiina at heilsa upp á meg. Eg elski FB, hvussu hevði eg annars sæð Beintu og Rolf? Nei, ha? Beinta býr og arbeiðir í Molde, í rósubýnum,  og hon líkist sær sjálvari, sum tit síggja.

Tað síðsta í kvøld skal vera mynd av teimum sunnmørsku Alpunum

Midnatsol

Vit fóru tíðliga upp í morgun, Gudlaug kókaði og serveraði kaffi, og so bar hon kuffertið niður fyri meg. Hon er bara best! So taksa í floghavnina. Var í Bergen longu klokkan 10.10.  So við bussi til býin, bussbilettin kostaði 190 krónur.
Hurtigruten hevur ein stóran terminal, og tú kekkar kuffertið inn, so fært tú tað aftur við kamarsdyrnar.

Veðrið var av tí allarbesta í dag, so eg hevði ein fínan dag á café í Bergen. Allastaðni fram við sjónum eru luksusíbúðir, og tey, sum búgva har, brúka so fortúnið ella keiina at sóla sær á, og hoppa so á sjógv inn í millum. Meðan eg sat har, kom mítt skip.

Og nú eri eg so umborð á Midnáttarsólini. Her er flott umborð, 10 dekk í alt. Mítt kamar er á dekki seks. Skipið bygt í Tróndheim í 2003 og er eitt av 11 skipum hjá Hurtigruten. Góðir stólar, góður matur, gott kamar.

So sigldi skipið út frá Bergen, og hvar tú hugdi, og hvar ið tú sá, vóru oyggjar, bátar og ´hugnalig summarhús á hvørji lítlari oyggj. Vit sigldu so undir Askoy brúnna, sum er 1058 m. long og hevur longsta spenni í Noreg (850 m).

So boðaðu tey til fund um trygdarviðurskifti, og so ein annan fund um praktisk viðurskifti. Alt er so væl skipað.

Bergen, íbúðir fram við sjónum.

Kristiansand

Gudlaug og eg hava kenst síðani 1980, tað eru nógv ár og nógv kilo síðani. Eg havi vitjað hana í Bergen og heima í Jostedalen, men ikki fyrr enn nú í Kristiansand. Og sum eg væntaði, býr Gudlaug í eini íbúð fullari av bókum. Og hon dugir so væl at brúka tær! Hon veit altíð, hvar mann finnur upplýsingar um hetta og hitt.

Gudlaug kom ímóti mær á keiini, og við henni var Bente, sum var sjaførur. Tær eru vinkonur, og Bente var sjaførur hjá okkum, meðan eg var í Kr.sand (leygardag til mikudag).

Sunnudagin vóru vit á sandinum í eini pikkulítlari vík og um kvøldið vóru vit til sjónleik. Vit sóu Kvinnemonologerne, ein sýning við 13 ymiskum kvinnulagnum ella upplivingum um fordómar , happing, adoptión og annað.

Mánadagin vóru vit m.a. í Wergelandsparken, Gudlaug var guide alla tíðina. Henrik Wergeland  (f.1808) stendur við nøsini upp í loft. Eina ferð segði hann, at tað var spell, at norðmenn skriva á donskum, t.d. vandfald fyri foss, og tað kann hann hava rætt í, at vatnið hoyrist betur í tí norska "foss" enn í vandfald.

Týsdagin vóru vit eina dagsútferð við bussi við "Hjertetrimmeren". Vit koyrdu vestureftir til Søgne, har var pápi Bjørnson prestur í 16 ár, og í tí gomlu kirkjuni (frá 1640) har giftu Bjørnstjerne Bjørson og Karolina seg. Vit vóru eisini á museum og sóu ein rúnarstein.

 

Maðurin - Lindland - sum hevur savnið í Lyngdal, hevur savnað maskinur, síðani hann var 19, hann hevði fleiri broytir og gravkýr og fleiri lastbilar.

Seinasta stopp var laksatrappan í KVÅS fossinum, eitt sera flott bygningsverk inni í fjallinum, trappur, so at laksurin skal sleppu niðan um tann høga fossin, og so sjálvandi kaffistova og útsýnispallar. Men eg hugsaði, um tað ikki var nokso nógv myrkari hjá laksinum inni í trappuni, sum var í einum tunli enn í ánni, men teir eru kanska so stutta tíð í sjálvari trappuni.

Í dag mikudag var sightseeing á UiA, Universitetet i Agder, á skránni, tað er jú Gudlaugsa annað heim, har hevur hon sítt arbeiði, sínar kollegar og.. ja fleiri bøkur. UiA hevur eini 12-13.000 studentar, so har er alt so stórt. Vit vóru eisini í bókhandlinum og har fann eg hetta, tekstabøkur v/ arbeiðsbók fyri "voksne innvandrere", hóskandi til A1, A2, B1 og B2

Eg gangi jú við brotnum fóti (!), so taksarokningin er sera stór. Men Kristiansand er deiligur býur, havið sæst allastaðni, sól hvønn dag og góður blíðskapur  á Østerveien.

Her sita vit báðar á Pieder Ro, matstovan er uppkallað eftir einum sjógarpi í einari skaldsøgu. Í annaðkvøld fari eg umborð á Midnatssol í Bergen.

Nossligir menn og nýkliptar konur

Tá ið tú situr og hvílir eyguni í kjalarvørrinum, verður tú hypnotiserað til ró. Symmetri, endurtøka, perfekt mynstur. 

Nú ið eg fór avstað vi brotnum beini, fekk eg eitt av teimum stóru kømrunum á 5. dekki. Har var rúmsátt og deiliga luftigt inni.

Eg fekk mær døgurða á Kafeteria, men fyrst ein drink saman við Jògvani Telling, tað var hugnaligt. Treyðugt so, at onkur er við sum mann kennir. Harra og frú Nolsøe ætlaðu sær niður at kampa. Stuttligt orð, at kampa.


Norrøna var ikki fullsett hesa fer. Nógvir týskarar,  høgur meðalaldur og vit vóru so sera nógv feit fólk, bæði konur og menn, og eisini ovurfeit, serstakliga kvinnur. Kanska ein velur skipið, tí ein rúmast ikki í flúgvarastólinum.
Men eisini nóssligir menn og nýkliptar kvinnur, sum standa og njóta sólsetur.

Vit vóru í Hirtshals kl. 10, og so fór eg beina leið til Noregskei, og so við einum báti hjá Color Line til Kristiansand. Har stóð Gudlaug fyri mær , og nú njóti eg blíðskap frá henni. Veggjaprýði hjá Color Line var serstak, summastaðni vóru 5 svanir og summastaðni vóru 7 svanir, teir fimm kenni eg, men hvørjir eru teir báðir, sum eru slopnir upp í part?

Framhaldsskeiðið vár 2018 av

nýbyrjað

Tað hevur verið ein stuttleiki at havt føroyskt við hesum 14 damunum, eg meini tað. Tær hava lært so nógv. Allar royna at tosa føroyskt, fleiri tosa næstan flótandi. Tær royna enntá at skriva føroyskt. Skeiðið var hesa ferð 10 vikur ella umleið 200 tímar.
Vit hava lisið Páll fanga hjá Oddvør. Spennandi at presentera sagnir og søgu fyri teimum. Vit tosaðu um pátrúgv, hvussu er við pátrúgv heima hjá teimum?
Næmingarnir vóru úr 5 heimspørtum, tað er also úr øllum heiminum uttan Arktis.

Vit lyfta í felag

Skeiðið var 10 vikur, frá 5. mars til 25. mai 2018 t.e. umleið 200 tímar.

Næmingarnir vóru 14 í tali, bara konufólk, og tær vóru úr fimm heimspørtum, Asia (5), Evropa (4), Afrika (2), Suðuramerika (1), Norðuramerika (2). Hóast hetta var framhaldsskeið, var stundum neyðugt at brúka enskt sum hjálparmál, men allar royna seg nú á føroyskum, og summar skriva eisini rættiliga væl føroyskt.

Tilfar: Grundbók var VITI eftir Bergljót av Skarði, og tá ið hon var so gott sum lisin, fóru vit at lesa Páll fanga hjá Oddvør Johansen, næmingarnir fingu glosur at styðja seg til. Páll fangi er ein Gráur krabbi. Vit lósu eisini søgnina og bóru báðar tekstirnar saman. Til mállærupartin brúktu vit Mállæruna hjá Árna Dahl og Paulivari Andreasen. Vit brúktu eisini tilfar hjá KVF og faldarar frá stovnum.

Munnligt: Vit vandu úttalu við upplestri og vit vandu talað mál við samrøðu um tekstir. Næmingarnir høvdu eisini munnligar framløgur um givið evni. Vit sungu sangir, og tær løgdu eisini ein sang fram úr sínum egna landi og greiddu frá.

Skrivligt: Tær lótu skrivligt avrik inn hvørja viku, og tað kundi vera fyrisøgn, stílur ella stutt avrik um eina mynd ella annað givið evni.

Mentan, vit vóru nakrar útferðir:

Fornminnissavnið, eitt gott stað at tosa um Páll fanga (1600 talið)

Skansin

Tinganes

Norðurlandahúsið

Landssjúkrahúsið – at síggja og kanna myndina í forhøllini hjá Edw. Fuglø

Jojo Moyes

Nú havi eg lisið tríggjar bøkur hjá henni: Eina "Night Music" um eina konu, sum er fráskild við tveimum børnum. Hon eigur einki og má royna at klára dagin og vegin. Hon er tónleikari, men síðani maðurin doyði, hevur hon ikki spælt. So vísir tað seg, tá ið maðurin er deyður, at hann var ótrúgvur og hevði logið um sína ogn og brúkt allar pengarnar, so at hon og børnini eru á reyvini. Bókin er so um hennara stríð, nakrar intrigur við grannar, nakað av ótrúskapi, men høvuðspersónurin er góð, sum dagurin er langur og fær løn at enda. Og alt endar í lukku og gamni. Eg má siga sum mín bókavinkona Bergljót M, at tað var eitt sindur vikublaðskent.

Tann næsta bókin, "Me Before You" er um eina gentu, sum einki eigur, sum arbeiðir sum tann einasta í síni familju. Hon arbeiðir sum hjálpari hjá einum fjølbrekaðum manni. Hann hevur verið í eini skívanlukku, og er totalt lamdur. Tey gerast vinfólk, og hon er vist forelskað í honum, men hvat? Hann ætlar at taka lívið av sær, hann fer til Sveis at fremja sjálvsdráp. Tey eru heilt úr hvør sínum samfelagsstætti, hann hevur pengar, flott hús og alla hjálp, sum hann kann ynskja sær, men vil ikki liva. Bókin endar sostatt við hesum lívsenda, men áðrenn tað, hevur høvuðspersónurin lært at virðismeta lívið, at hon má fara at læra seg okkurt og at ynskja sær eitt mentað lív. Hesa dámdi mær best av teimum trimum.

Tann triðja bókin "the one plus one" er um eina konu við tveimum børnum, sum einki eigur, men vil gera alt fyri síni børn, t.d. stjala ella læna pengar. Dóttirin er eitt matematikkflogvit, og meginparturin av bókini er um, tá ið tey koyra til Skotlands til eina matematikkkapping, sum skal fáa hana ókeypis í skúla og stórt sæð bjarga allari familjuni. Hon hittir mann, sum er heilt úr aðrari stætt, ein ríkan partabrævamann og ja tey eru sera ólík og hava sínar ósemjur, men sjálvandi koma tey saman í endanum. Ja, nú sæst vikublaðsmynstrið týðiliga.

Cardiff (5)

Anna skipaði fyri túrinum, hon bílegði útferðir, keypti bilettir og fekk pengarnar inn. Vit búðu á Future Inns í Hemingwaygøtu, stutt frá vágsøkinum. Hotellið var frálíkt, gott kamar, morgunmatur, barr osfr. Tað er ikki so pent uttan, men deiliga komfortabult.

Vit spákaðu oman til vágsøkið, har vóru  matstovur og pubbar. Millenium húsið og Miðstøðin tann reyði drekin.

 Hesi bæði taka sær av løttum saman við hundinum niðri við havnina. Hundur er sera nógv avmyndaður í býarmyndini. Turið helt, at útgrevstrar um túsund ár fara at sanna, at hundur var høvuðsgudur í okkara tíð.

 Fish'n chips í Eli Jenkins, og morlaðar grønar ertrar. Leskiligt.

Drekin er høvuðssúmbolið, hann sært tú allastaðni, á bommum, kortum, flaggi, rokningum ....