Tað var eitt so serstakliga veðurgott summar, og nú vit skriva 26. sept. er regnið komið. Ikki nógv ferðing í ár, vit sóu tó familjuna úr Amerika í august, og Sólrun var heima ein svipp. Heystið er ein hugnalig tíð, og serstakliga í ár, nú ið vit endiliga sleppa til samkomur av ymsum slag.
Herligt at síggja gamlar vinir til hugnaligan døgurða. Elma er eitt menniskja, sum tú verður glað av at práta við, positiv og skjót til látur.
![]() |
| Jórunn, Elma og Sólveig |
![]() |
| vit rigga væl |


Anna og Hilmar syngja pensionistavísuna; Karin heldur í togunum; Karin, Anna, Oddvá, Nora, Tórði, Pól og Gunnhild. Ikki at gloyma Súsannu Tórgarð, sum setti saman.

Tað stuttligasta var at síggja Jákup Sverra og at síggja, hvussu fegin tey eru, sum arbeiða har, at tey hava eitt so frálíkt skip.
















































