Námsferðin hjá 10ð - 2. dagur

Í dag hittust vit øll á Nørreport kl. 13, vit høvdu eina avtalu á arbeiðaramuseuminum kl. 14. Bergljót segði Nørreport og meinti S-tokstøð, tey hugsa Nørreport M-støð, aja Metro var ikki í Kbh. , tá ið Bergljót var ung.

So fóru vit øll á Arbejdermuseum, vit fingu eitt 'lyd og lysshow' upp á

15 minuttir. Frásøgn og myndir vóru um, hvussu Louis Pio var ein, sum byrjaði arbeiðararørsluna í Danmark, vit hoyrdu um 'slaget på fælleden' í 1872. Fyrilesturin hóskaði sera væl til pensummið hjá flokkinum, sum hevur lisið um fronsku kollveltingina. Eftir fyrilesturin var tað so sjálvt savnið, sum vísir korini hjá arbeiðarum á verksmiðjum og øðrum arbeiðsplássum. Eisini eru íbúðir, sum vísa hvussu tey búðu og livdu uttan fyri arbeiðstíð.

Tað næsta á skránni var so Christiania, frístaðurin sum hevur sín egna puls mitt innan í Keypmannahavn. Í morgin er tann stóri ferðadagurin.

Gódi gamli Kjøbinhavn

Herligt at koma til Keypmannahavnar í gjár. Túrurin gekk væl, ádrenn vit skiltust í Kastrup, tryggjadu vit okkum, at øll vistu, hvar tey skuldu fara og hvussu, øll hava mítt telefonnummar. í dag er Arbeidaramuseum á skránni. Danska fakfelagsrørslan eigur og rekur savnid, sum liggur í Rømersgade.
Her dugi eg ikki at leggja myndir!
Till later :)

Magna er farin at pynta seg

Bíða nú, hvat skal eg fara í ?

 

Hvussu við hesum, hvat heldur tú Herbert?

 

Mær dámar øgiliga væl reytt, hetta riggar

‘

 

Nei, gott er, lat meg bara vera eitt sindur konservariva í kvøld, eg hugsi ewg fari í tað køksternuta turriklæði. Hygg soleiðis, um herðarnar!

Sigrid Undset, barnauppaling og sjálvsmenning við sirklinum hjá Gyldenkærne

Prátið ferðast víða eitt kvøld í Bókastevi, bókin í kvøld var “Elleve år” eftir Sigrid Undset. Eg hevði ikki lisið bókina, tí hon var ikki løtt at fáa hendur á. Tær greiddu frá smágentuni, sum veksur upp við sterkum vilja, sum ikki tímir at ganga í skúla og sum missir pápan 11 ára gomul. Tær hildu ikki, at bókin var spennandi ella innbjóðandi, meiri sum skyldulestur enn sum stuttleikalestur. Marjun hevði eitt kjakevni við, sum var spurningurin um at rósa børnum, er tað gott at rósa børnum ella er tað at geva teimum karakter, so at tey føla seg at verða vigað og mett altíð? Marjun helt, at tú átti í staðin ‘at síggja’ barnið , eisini tá ið tað einki avrikar, men bara ER. Sjálv helt eg at hetta var rættiliga mótakent og hipp og sjálvsagt, eg havi altíð róst børnum, tí eg haldi tað eggjar teimum at gera nakað gott, ella gera tað væl.
Bergljót M. hevði verið á skeiði hjá Gyldenkærne og var sera upptikin av, at øll menniskju kunna býtast sundur eftir, hvør týpa tey eru, leiðari, hjálpari ella ígongdsetari. Synergiskeið viðvíkjandi sjálvsmenning eru sera trendy beint nú, men Gunnvør helt, at tað var ikki nakað nýtt í øllum hesum, bara nýggj nøvn.
Ásvør hevur verið til kirkjufilm í Kvívík, og tað førdi við sær, at vit lesa Babettes gæstebud til næstu ferð.
Sólrun hevði lisið ein William tekst um eitt fyl, sum skal doypast, og um maskuballið í fabrikkini aftaná.

Sjarmuátak í Hoydølum

Á hvørjum ári eru danskir skúlar í Føroyum og royna at úrvega næmingar. Í dag var ítróttarháskúlin í Ikast og vitjaði okkum. Føroyskir næmingar vóru við einum donskum lærara og kunnaðu um skúlan. Dreingirnir vóru í bláum vestum og høvdu T-blusur sum eygnariv.

Spurningurin er, um okkara næmingar høvdu farið á ein ítróttarháskúla, um hann var í Føroyum. Í Hvalba ella á Sandi? Ella tey mest av øllum vilja burtur úr Føroyum at royna seg ?

----

Og sí, tað virkar, tí dagin eftir – í dag – sá eg ein av ítróttarlærarum í okkara skúla í eini IKAST blusu. Sig so tað!

Góður leygardagur

Fóru fyrst niðan í Hoydalar at vita, um skreiðilíkindi vóru. Har var fínt at skreiða, mest sum ov, tá ið bremsi- og reaktiónsevnini bara eru 3 ár. So fóru vit á rennibreytina at ganga og klatra. Síðani var tað Á á skránni, so heim og í Eiriksgøtu bar eisini til at skreiða. Seinni var so høvi at taka eina siðbundna mynd í baðstovuni. Onkran dagin skuldi mann gjørt ein blogg við 30 ára myndum í hasum baðikarinum :)

Frits Johannesen í Galerie Focus

Mær dámar so væl myndirnar hjá Frits Johannesen, tær eru so litfagrar og livandi og fullar av hugflogi. Høgguslokkar og fiskar, sum halda veitslu og tónleikur saman við krokodillu og vespu.

Eg spurdi Herbert, hvørjar myndir vóru bestar, hann helt at tann við einum spæli í Mykinesi. Hon var eisini flott í deiliga heitum litum. Tær klassisku Frits myndirnar við tónleikarum vóru eisini og ein mynd við nøkrum Michael Jackson variatiónum.

Ein sera stuttlig og festlig framsýning.