Ísland - eysturlandið 1

Turið og eg fóru við Norrønu 17. august, og um kvøldið bjóðaði Turið mær á matstovu at eta fínt. Meðani vit ótu, sóu vit oyggjarnar í bakborð.

Í fjør koyrdu vit systrarnar á Vestfirðum, og í ár leigaðu vit ein bil á Egilsstøðum og koyrdu har eysturi. Tá ið vit komu til Seyðisfjarðar, var Inga Rósa fyri okkum, hon var komin við flogfari til Egilsstaða dagin fyri og hevði gist á Havalduni eina nátt. Hon læt væl at tí farfuglaheiminum. Vit fóru í bussi til Egilsstaða og heintaðu bilin á flogvøllinum. Nú byrjaði ferðin, fyrsta bygd, vit komu til var Vopnafjørður, síðani koyrdu vit (meira ella minni av óvart) um Hellisheiði. Tað er eyrvegur, summastaðni nógv grót á vegnum, og hann er í 1000 m. hædd. Brekkurnar eru øgiligar., men so sera flott útsýni. 

Næsta stopp var í Thórshøfn, og um kvøldið gistu vit á Kópaskeri, og tað var líka friðarligt sum tað ljóðar. Góður køkur við sjónvarpi var í farfuglaheiminum. Turið gekk túr út á vitan har.

gististaðið á Kópaskeri

Ein so deiligur morgun at vakna 19. august.  Hesin var hendingaríkasti dagurin: vit sóu henda dag Ásbyrgi,  Dettifoss, Mývatn og Goðafoss. Vit hava sæð tey kendu støðini fyrr, men tað eru nógv ár síðani, so tað var gott at koma hagar aftur.

Ísak í Ásbyrgi (Sigurðgeirsson) hevur eina kaffisølu tætt við Ásbyrgi. Hann selur m.a. hesar heklaðu mýsnar, sum kona hansara ger. Nógv fittari enn hesir evindaligu lundarnir.

Ásbyrgi er ein so serstøk klettagerð, formað sum ein hesaskógvur, nógvur gróður eisini har í kring.

Fossarnir eru altíð stórbærir at síggja, fyrst kom Dettifossur og so kom Goðafossur.

Nafn sitt dregur Goðafoss af því að Þorgeir Þorkelsson Ljósvetningagoði mun hafa varpað goðalíkneskjum sínum í fossinn þegar honum var falið að ná sáttum milli heiðinna manna og kristinna, og ákvað að taka upp nýjan sið.“

Um kvøldið 19.aug. skrivaðu vit okkum inn á "Backpackers" mitt í býnum á Akureyri.

"Backpackers". 6 koyggjur, men tað vóru bara vit inni har.

Ólavsøka 2023

Regn báðar dagarnar. Omaná varð fagnað. Madeleine var her. Bergur og Simone vóru her.Eli Sigurð og Peyton vóru her. Kristina var í KFUM á basari báðar dagarnar. Magna kom heim úr DK, har hon hevði verið til Dana Cup seint ólavsøkukvøld. Herbert er í Korea á skótalegu.

Ólavsøkan byrjaði í Leivsgøtu, Turið S hatta fitta og Eli S. bjóðaðu kalt borð. Har sóu vit nógv av familjuni, m.a. tær elskuligu genturnar hjá Brian og tær hjá Tórði, fimm rósuknubbar.

Eg og Madeleine gingu heim í býin, vit stóðu við gamla bókhandil, har var svart av fólki, so vit sóu ikki so nógv. Í Paname var fult, men Bozena og Hermann lótu okkum sleppa at sita hjá sær. Tey sótu beint við vindeygað. Nei, vit tóku taksa heim. 

Eg var forharmað vegna Berg, at veðrið var so vátt, tað er ikki tað sama at vísa fólki ólavsøkuna í oysregni. Men tað rørdi mítt ommuhjarta at síggja Berg í klæðunum hjá Hans Mariusi, sótu so væl.

Hanni Bjartalið

Rannvá Holm Moretensen

eftir ólavsøku

Hæddarpunktið hjá mær var sjálvandi fólkafundurin á Háskúlanum, tí eg hevði tann heiður at halda røðu. Hevði líkasum trý temu 1.útvarp Føroya í integratión, 2.flaggdagar og 3.eru vit tað, sum vit siga, vit eru. Tað var ein spennandi løta, tíbetur spældi alt væl av. Kristina  (9 ár) var eitt sindur forskammað av mær, segði hon, tí at eg sang í røðuni, og eingin annar sang. Ja, fyrr var tað børnini, sum høvdu skomm av mær, nú er tað ommubørnini - tað er vist bara nátúrligt her, sum høvuðsreglan er : vís teg ikki fram, halt lágan profil!

Av framsýningum havi eg sæð: ólavsøkuframsýningina í Listaskálanum, handverkslist í Mullers, Jógvan Glerfoss í Perluni, gamlar havnarmyndir í reinsarínum og kvinnur sum fortografar í Tjóðsavninum.

Sólrun og Lars í 25 ár

 

Silvurbrúdleypið var 4. juli í Græsted. Tey blivu vakt við orkestri og sangi, sólin skein, og nógv fólk vóru til morgunmat.

Og um kvøldið var veitsla, tað var ein garðsveitsla, eitt stórt tjald sett upp í garðinum. Alt var sera væl fyriskipað og veitslan var so fín.

Sólrun og Lars 25 ár

Mel: Jeg en gård mig bygge vil

 

1.       Alle:

Vi vil synge denne sang.

Den er ikke meget lang.

Ros til bruden, ros til gommen.

Sangen er fra den  lange ommen.

Hylde hunde, børn og får

Og de femogtyve år.

 

2.       Lars + mænd:

Kære Sólrun, sølverbrud.

Tak for tiden, du holdt ud.

Selv om jeg er sjældent hjemme.

Håber jeg, du ej vil glemme,

At du er mit et og alt.

Og du er mit livets salt.

 

3.       Sólrun + kvinder:

Da vi mødtes første gang,

Var du ikke høj af rang.

Ingen fine ministerbiler.

Lykken dog til den kække smiler.

Efter 8 år stod jeg brud

Hos min kære jura stud.

 

4.       Lars + mænd:

Vi’ et sjak, et arbejdsteam.

God kontakt er prima lim.

Tak for input og diskussioner.

Tak for modspil og ambitioner.

Rejsen fortsætter, tror jeg nok,

du som rejs’leder, jeg som kok.

 

5.       Sólrun + kvinder

Kære Lars, jeg husker godt,

da vi syntes småt var flot.

Det bette hus i Nørrestræde.

Hused’ latter og megen glæde.

Men vi vidste at huen stod evig-altid mod Christiansborg.

 

6.       Børn og unge

En, to, tre, så kom der børn.

Og de voksne tog sin tørn

Spise, sove på Drosselvangen.

Lære sproget, høre sangen,

Vandre ture, hør! Blomstens navn,

Hvile trygt i farmors favn.

 

7.       Alle:

Efter 25 år,

Genopleves livets vår.

Kærlighed går begge veje.

Man kan elske, men ikke eje.

Nu er opnå’t vor bondegård.

Børn og hunde og fire får.

 

8.       Alle:

Góđa Sólrun, góđi Lars.

Takk tit buđu mær til garđs.

Nú vit lesa nýtt kapittul.

Omma – abbi nýggjur tittul.

Taka so eitt hárnálsving.

Eygleiđa vit lívsins ring. 

Tójlgreb.

Gantesa og so Tummas Jákup Thomsen

GANTESA.

Umleið ein ferð um árið er okkara bindiklubbur í Saltangará hjá Sonju. Hesa ferð fóru vit á hotell Runavík, og har ótu vit ein frálíkan miðmála. Góður matur og góð tænasta. Síðani fóru vit at hyggja í handlar. Vit vitjaði Dianu, Sannu, Shari, Berglon, Blákross og Stíggjabúðina og heimavirkið.

Síðani var tað tíð til kaffi á Hálsagøtu.

LISTAFRAMSÝNING

Gul bygd inni í mær

At enda var tað so listaframsýningin hjá Tummas J. Thomsen. Ein sera stór framsýning, hølini vóru í "Hæddini". Sera góð ljós høli. TJT hevur broytt stíl, síðani eg keypti hesa myndina við pílahúsum og bergholi í 2010. Myndirnar eru mest strikur og geometriskir figurar, stuttlig perspektiv og speisemi.  

Á framsýningini eru so øgiliga nógvar myndir, kanska framsýningin hevði verið betri, um sáldað varð betur. Men vit fingu eina ótrúliga ferð gjøgnum teknað hugflog og floygdar tekningar.

Tóta Árnadóttir og hinir fjeppararnir hava gjørt eitt megnararbeiði at fáa hetta í lag. Og rós til Runavíkar kommunu, sum í størri og størri  mun ger seg galdandi sum miðdepil bæði so og so.

Útferð við Reyða krossi

Sum sjálvboðin hjá Reyða krossi verður tú boðin eina útferð um árið, í ár fóru vit til Suðuroyar. Vit fóru við Smyrli kl. 11, og leiðin gekk við bussi til Vágs. Har vitjaðu vit á Gørðunum í tí gamla handlinum, sum nú er innrættað sum savn. Alec Vilhelm beyð vælkomin, og Óli Holm greiddi frá virksemi í Vági upp gjøgnum tíðirnar. Hann var væl fyrireikaður við ljósmyndum.

Alec Vilhelm

Vit sóu eisini Reyða kross handilin og tað hugtakandi savnið við verkum hjá Ruth Smith .

Nú gekk leiðin suður í ígjøgnum, til Akrabyrgis. Har vitjaðu vit fornminnissavnið og fuglasavnið hjá sumbingum. Sera áhugavert. Mær rann í hug øll bygdarsøvnini á Eysturlandinum í Íslandi, nú eru fleiri góð bygdarsøvn í Føroyum.

úr eini ikki so fjarari fortíð

vitin á Akrabyrgi

Tvær telefonsamrøður

 Í Dali lurti eg nógv eftir útvarpinum, og flaggdagin endursendi barnaútvarpið eina sending um tjóðsangin, har ið ein samrøða var við meg.

Dagin eftir bleiv eg uppringd av tveimum eldri harrum. 

Fyrst ringdi Tryggvi Sondum. Hann spurdi, um hann órógvaði. Tað gjørdi hann ikki, so rósti hann mær fyri útvarpssamrøðuna. Síðani segði hann, at hann skuldi siga mær okkurt, sum eg kanska ikki visti. Tað bleiv til ein fyrilestur um føroyska søgu, um Fríðrik Petersen og Jóannes Patursson. M.a. fortaldi hann, at Jóannes Patursson hevði verið trúlovaður við dóttur sýslumannin Muller, men møtti Guðný í brúdleypinum hjá systur Guðný, og hon "lokkaði" hann, tað var undarligt at hoyra, at J. Patursson var so púra ósekur í hesum. Men Muller legði sak, og J.Pat. noyddist at bøta og misti ein part av garðinum. So segði eg, at Jóannes Patursson sá so gott út. Tá segði Tryggvi: Hann var alfagur. Hann var ikki stórur maður, men tað kom innanífrá.

Hin telefonsamrøðan var frá systkinabarninum Símuni Dalsgaard. Hann rósti mær eisini men so var eitt MEN...og tað var at eg hevði ikki nevnt konurnar við navni, Sannu av Skarði og Annu Sofíu Rasmussen, tí at teirra partur var minst líka so umráðandi...ja, eg gav honum rætt, men sendingin var um tjóðsangin fyrst og fremst...

Men deiligt, at práta við fólk í friðinum í Dali.